Mentionsy

Natomiast to, co wydaje mi się ciekawe w tej sytuacji, to że te nitki na tej naszej korkowej tablicy sięgają dalej i sięgają aż do premiera brytyjskiego Keira Starmera, który mianował go ambasadorem w Waszyngtonie.

Więc chciałbym cię teraz zapytać o to, w jaki sposób Starmer się z tego tłumaczy?

Rozumiem to, ale czy to obciąża Starmera jako po prostu nadzorcę, że to jest jego odpowiedzialność polityczna, że on wybrał taką osobę?

Czy jest w ogóle jakiekolwiek podejrzenie, że Starmer jakkolwiek mógł o tym wiedzieć?

Tutaj właśnie przechodząc do Starmera.

Po drugie, Starmer zaakceptował bardzo uproszczoną taką, można powiedzieć, czysto formalną ocenę bezpieczeństwa wystawioną przez służby.

To jest już chyba około 15 dymisja ważnej osoby z kręgu Starmera, z najbliższego kręgu, to znaczy albo z rządu, albo z kręgu bezpośrednich doradców.

I przypomnijmy, niektóre z nich były tak kuriozalne jak na przykład dymisja pani Haig, która była pierwszym ministrem do spraw transportu za to, że zataiła przed Starmerem wyrok za wyłudzenia.

Więc widać, że ewidentnie coś w tym mechanizmie związanym z polityką personalną rządu Starmera ewidentnie nie działa, bo to jest któraś z kolei tego typu o wysokim profilu sytuacja.

Natomiast to, że z partii samego Starmera

No i mówiąc łagodnie, od kiedy powstał rząd Starmera, szkocka partia pracy notuje systematyczny spadek notowań.

Natomiast oprócz tego, moim zdaniem Sarwar ma tą unikalną zaletę, można powiedzieć czy siną stronę, że ma pewnego rodzaju niezależny mandat polityczny w stosunku do Starmera.

Nie zależy bezpośrednio jego pozycja od Starmera.

I trzeba podkreślić, że o ile premier Starmer na początku obecnego tygodnia wybronił swoje premierostwo jeszcze na jakiś czas,

Więc bardzo wydaje mi się, że łatwo już teraz postawić pytanie, na ile Starmer, pozostając na urzędzie, pozostaje przy władzy decyzyjnej.

Czyli potoczy się metaforyczna głowa Starmera po tej aferze.

Natomiast warto podkreślić, że te nadchodzące wybory majowe, one nie będą tylko w Szkocji, one będą też w Walii, będą też w dużych częściach Anglii, zapowiadają się bardzo źle dla partii pracy i przypuszczam, że konkurenci do schedy pod Starmerze kolektywnie będą chcieli, żeby on jeszcze podniósł odpowiedzialność polityczną za te porażki, które się rysują na horyzoncie.