Mentionsy

O sankcjach nałożonych na Iran przez Unię Europejską.

Ale najważniejszą kwestią z perspektywy Unii oczywiście jest kwestia ta, że Iran przyspieszył rozwój swojego programu nuklearnego i że w ubiegłym roku w październiku Irańskie MSZ ogłosiło, że nie jest już związane tą umową.

Kolejna rozmowa dzisiejszej depeszy będzie poświęcona unijnym sankcjom nałożonym na Iran przez Unię Europejską, a moją rozmówczynią jest Elżbieta Kaca, kierowniczka projektu Sankcje Międzynarodowe w PISM.

Protesty w Iranie nadal są brutalnie tłumione przez władze.

No oczywiście z perspektywy Unii Europejskiej istotna jest kwestia przestrzegania praw człowieka na świecie, ale oczywiście też eskalacja sytuacji w Iranie może wpływać przede wszystkim na bezpieczeństwo Europy, w tym na nasilenie się ewentualnej migracji, terroryzmu i wzrost cen energii.

I w sytuacjach napięć w Iranie zawsze obawy budzi ewentualna blokada cieśniny Ormus kontrolowanej przez Iran ze względu właśnie na jej znaczenie w handlu międzynarodowym, zwłaszcza ropy.

Ale najważniejszą kwestią z perspektywy Unii oczywiście jest kwestia ta, że Iran przyspieszył rozwój swojego programu nuklearnego i że w ubiegłym roku w październiku Irańskie MSZ ogłosiło, że nie jest już związane tą umową.

A pamiętajmy, że matką tego porozumienia w sprawie programu nuklearnego Iranu jest Unia Europejska.

Potem jeszcze Mogherini je zwieńczyła w towarzystwie z asystą Aszton i to porozumienie zostało zawarte w towarzystwie Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii, Chin, Rosji i Iranu.

No i pamiętajmy, że mimo tego, że USA wycofały się z tej umowy podczas pierwszej prezydentury Trumpa w 2018 roku i Iran stopniowo od niej odchodził, to jednak Unia stała na stanowisku, że poprzez dyplomację należy dążyć do odnowienia tego porozumienia i że trzeba mieć otwarte kanały dyplomatyczne z Iranem.

Ta decyzja to jest bardzo duże, wyraźne zaostrzenie stanowiska Unii wobec władz Iranu, bo tak jak wyjaśniałam wcześniej, dotychczas Unia stawiała na dialog i pozostawienie otwartych kanałów dyplomatycznych, jednak skala represji wymusiła jednoznaczną reakcję.

W odpowiedzi władze Iranu uznały armię państw Unii Europejskiej za organizacje terrorystyczne, więc tutaj jest duże zwarcie.

Pamiętajmy, że to też jest taki konglomerat gospodarczy w Iranie, który ma po prostu ukryte powiązania gospodarcze poprzez pośredników również w Unii Europejskiej.

Natomiast pamiętać należy, że Unia Europejska już sankcjami personalnymi objęła część tego korpusu w ubiegłym roku po właśnie decyzji Iranu o zaprzestaniu stosowania porozumienia nuklearnego.

Pamiętajmy też, że poparcie dla sankcji, jeśli chodzi właśnie o Iran i kwestie te nuklearne, akurat w tych krajach jest jednym z niższych w Unii Europejskiej.

włoskie firmy nadal są obecne w Iranie.

Wówczas ta skala wymiany handlowej Unii z Iranem wynosiła tak około 20 miliardów euro.

Na Iran.

I to właśnie między innymi te kraje południowe, Francja, Włochy i Hiszpania, one postulowały prowadzenie tego Blocking Statute, żeby firmy unijne jakoś ochronić przed tymi sankcjami amerykańskimi, żeby one nadal mogły prowadzić biznes w Iranie.

Natomiast chciałem cię zapytać o to, jakimi jeszcze innymi narzędziami Unia Europejska dysponuje w sytuacjach takich jak ta z Iranem.

Więc chciałem cię poprosić o to, żebyś powiedziała nam, czy twoim zdaniem Unia dysponuje poza sankcjami jakimiś realnymi narzędziami do tego, żeby wywierać nacisk na państwa takie jak Iran w takich sytuacjach?

No Tomku, jeśli chodzi o Iran, no to jedyną opcją jest dyplomacja i działania dyplomatyczne.

W 2024 roku no to import z Iranu wynosił niecały miliard.