Mentionsy

Kimś takim był Fernand Cormont, który jest bohaterem dzisiejszego spotkania.

Fernand Cormont też nie wymieniamy w pierwszej dziesiątce, ba, nawet w pierwszej setce wielkich malarzy.

Cormont, mistrz i szef pracowni, uczył uczniów i czekał na gwiazdkę z nieba, czyli przyjęcie do grona akademików najważniejszej szkoły sztuki we Francji, paryskiej Académie des Beaux Arts.

Marta Frey, biografka Henri Gaudet i Lisotreka, przytacza relację z tego dnia, a przy okazji opowieść, która pokazuje, jak fantastycznym i mającym dystans do siebie nauczycielem był Cormont.

Cormont dał znak i z pracowni ruszył wielki pochód.

Na czele szedł Fernand Cormont, rozchlapując największe kałuże i wymachując, albo salutując przerażonym przechodniom, dziecięcą szpadą.

Przejście Cormont do Akademii wiązało się z zamknięciem atelier.

Ale jakże mylił się Cormont, sądząc, że Akademia uczyni go sławnym.

Malarstwo Cormont na tym tle jawiło się jak stara, zakurzona komoda.