Mentionsy

I ona szukała młodych twórców, znalazła Janusza Wiśniewskiego, który zrealizował najpierw spektakl Panopticum a la Madame Tissot.

Tak się zaczynała balladyna, zapamiętałem to, bo ta wyjątkowa wersja Janusza Wiśniewskiego rzeczywiście była wyjątkowa, zwróciła na niego uwagę i pozwoliła mu wtedy Izabela Cywińska zrealizować spektakl,

No i udało się, że na kolejnych festiwalach Janusz Wiśniewski za te spektakle z Teatru Nowego w Poznaniu, za Panopticum a la Madame Tissot, za Koniec Europy dostawał nagrodę, a wręcz dostawał Grand Prix, między innymi Grand Prix Teatru Narodów w Nancy.

Mianowicie ja jako ten krytyk z polityki pisałem wcześniej recenzje spektakli Wiśniewskiego entuzjastyczne i bawiłem się w interpretowanie czy też właśnie podawanie klucza widzom, żeby tę niezwykłą estetykę Janusza Wiśniewskiego mogli zrozumieć.

To ja byłem szczęśliwy, bo byłem pewien, wiedziałem, że przynajmniej nie zaszkodziłem tymi swoimi tłumaczeniami, a może zbliżyłem, pomogłem zbliżyć się tym odbiorcom do tej niezwykłej, fantastycznej estetyki Janusza Wiśniewskiego, gdy realizował te spektakle w Teatrze Nowym w Poznaniu.