Mentionsy

Chiny mają mieć światowej klasy armię konkurencyjną do amerykańskiej.

Z jednej strony od dekad jest straszenie, że Chiny się za chwilę rozsypią, rozpadną, rozlecą i ślad po nich nie zostanie.

A z drugiej strony, że Chiny rosną w siłę, że są zagrożeniem, że są wyzwaniem.

Chiny rzeczywiście urosły i stały się ewidentnie drugim organizmem gospodarczym i handlowym, to już pewne, na świecie.

I to jest rzeczywiście nowa jakość, przy czym rozmawiamy po dwóch uderzeniach, kiedy Chiny po raz pierwszy pokazały, że zachowują się jako globalne mocarstwo.

Chodziło bowiem o to, że Chiny po raz pierwszy zrobiły na arenie międzynarodowej to, co władze w Pekinie od dawna robią na arenie wewnętrznej, to znaczy przekazały światu, konkretnie prezydentowi Stanów Zjednoczonych,

Że Chiny do tej pory będą społeczeństwem już nieumiarkowanego dobrobytu jakim są, czyli że będą miały poziom życia, powiedzmy, Korei Południowej czy bliski Singapuru.

Chiny mają mieć do tej pory światowej klasy armię, w cudzysłowie można to podać, tylko nie wiadomo co to znaczy, ale dla specjalisty jest oczywiste, konkurencyjną do amerykańskiej.

A Chiny to jest pismo, to są symbole, to są ceremoniały, to wszystko.

Tu Pan wspomniał właśnie dużo o tych relacjach Ameryka, rywalizacja Ameryka-Chiny.

Nagle okazuje się, że te Chiny, o których niby mówił, rozmawiał, są znacznie, znacznie... Oni nic nie mają, miał taką wypowiedź.

Nawet Borys Jelcyn i Federacja Rosyjska to przyjęła, natomiast Chiny tego nie przyjęły i Chiny zrobiły ówczesny przywódca, ten Xiaoping,

No i Chiny tego nie przyjęły, obydwu tych pakietów.

Chiny już pod koniec lat 90. zamieniły się w światową taśmę.

Produkcyjną dzisiaj Chiny dają 33% światowej produkcji towarowej.

Punkt drugi bardzo ważny na tej samej zasadzie, że Amerykanie ciągle wierzyli, że Chiny się zliberalizują.

W grudniu 2001 roku Chiny z poręki amerykańskiej wchodzą do Światowej Organizacji Handlu.

I pokazał, że mamy zupełnie nowy świat, dlatego że takie państwa jak Chiny, jak Indie, jak Brazylia, jak RPA czy Indonezja do tej pory wrzucaliśmy do jednego koszyka, trzeci świat.

A teraz przyszły Chiny pewne siebie, asertywne, śmiałe i z wielkimi wizjami.

W Chinach nie ma przypadków i szczególnie w takiej sytuacji, czyli że teraz odbudowujemy swoją rangę i pozycję, bo to 100 lat narodowego poniżenia zaczęło się podczas wojen opiumowych w połowie XIX stulecia i Chiny przed tymi wojnami, po wojnach napoleońskich inaczej, dawały 1 trzecią światowego PKB.

No bo tam jest, że Chiny to państwo środka.

No i teraz Chiny to odbudowują świadomie i co więcej, to już się zaczęło w odpowiedzi na Plac Tiananmen, czyli w początkach lat 90. ubiegłego stulecia rozpoczęto tak zwane lekcje patriotyzmu.

Jak pan pójdzie do szkoły czy do uczelni tamtejszej, zobaczy globus, to Chiny są w środku, a inni są gdzie indziej.

A ten środek to Chiny, a nad Chinami jest niebo, Tian, a pomiędzy niebem a ziemią, Chinami, jest Tianzi, syn niebios, czyli dzisiejszy Jinping z komunistycznego nadania.

I więcej dodam, że Chiny to jest też ogromna diaspora.

Oczywiście jest ten podział na Chiny i Tajwan, mówiliśmy już o tym.

Natomiast jest istotna zmiana, ponieważ ja Chiny znam 50 lat z autopsji.

W tym sensie mamy zupełnie nową jakość i pokazały Chiny swoją siłę również militarną, a przede wszystkim technologiczną.

Gdzie po pierwsze, co jest bardzo, bardzo, bardzo istotne, Chiny zadeklarowały, że będą budowały samodzielność technologiczną.

To oznacza, że Chiny nie dowierzają Zachodowi, Stanom Zjednoczonym, że szykują się na starcie.

Stany Zjednoczone i Chiny, Chiny i Stany Zjednoczone.

Chiny wyprzedzą Stany Zjednoczone.

On mówi, Chiny już wygrały.

To jest chiński szowinizm, tak zwany nacjonalizm wielkochański, bo Chiny to narodowość Han przede wszystkim.

Tam jest jedna, wydaje mi się, kluczowa scena pokazująca, no chyba już stare Chiny, nie te nowe.

Chiny najciekawsze kulturowo, w sensie ścierających się stu szkół myślenia, słynny cytat, to były w latach 80. do placu Tiananmen.

Chiny będą rządzić światem.

Natomiast Chiny rzeczywiście zmierzają do tego, żeby być znowu kwitnącą cywilizacją do 2409 roku.

Chociaż jestem bardzo ostrożny w prognozach, obserwując Donalda Trumpa, że będzie jakiś ład wielobiegunowy, że wyłonisi się kilka ośrodków siły i jednym z nich oczywiście będą Chiny.

Chiny często podnosiły, że nie są kolonialne.

A gdzie są dzisiaj Chiny i tak dalej.

W tym sensie Chiny nie naciskają, żeby szybko się to skończyło, ale ja uważam, że mamy jeden punkt zbieżny.

Równocześnie młode pokolenie nie chce mieć w ogóle dzieci, bo Chiny zdrożały, zmieniły się gruntownie i w ten sposób Chiny się gwałtownie starzeją.

W zeszłym roku Chiny dały 64% światowej produkcji robotów.

No drugi, że Chiny przez czterdzieści parę lat inwestowały ogromnie i inwestycje polegały na tym, że budowano jako szaleli, zabierali chłopom za psie pieniądze przysłowiowe

Tam jeszcze była w 2014, 2015, tam tąpnęły giełdy, tam Chiny w ciągu roku straciły prawie bilion dolarów.

A czy my wiemy, co ci niezadowoleni myślą względem tego, jakie Chiny mogą być?

Chiny są na tyle duże, to jest kontynent, to nie jest normalne państwo.

Chiny to jest cywilizacja ubrana w szaty państwa.

To my byśmy chcieli Chiny widzieć takie jak Tajwan.

No ale Tajwan to jest mała prowincja i wyspa, a Chiny to imperium.

Ale wyobraża Pan sobie takie Chiny właśnie bliższe do Tajwanu?

Takie Chiny bardziej zdemokratyzowane?

Na tym etapie sobie nie wyobrażam, ale ponieważ znam Chiny od 50 lat, to tyle rzeczy się w Chinach i na świecie zdarzyło, których sobie nie wyobrażałem, że teraz sobie mogę wszystko wyobrazić, tylko nie w najbliższym roku, dwóch czy trzech.

Chiny dążą do wzmocnienia swojej pozycji na arenie międzynarodowej.