Mentionsy

od legendarnego trenera i Siarki, i Korony Kielce też, Włodzimierza Gąsiora.

Czym ona się charakteryzowała i czy wszedłeś do tej siarki, w której była całkowita pustynia, jeśli chodzi o ten scouting?

Czy ty chciałeś mieć na przykład jakiegoś gościa na Pomorzu w ramach wolontariatu, żeby wyłowił ci na przykład kogoś do Siarki Tarnobrzeg?

Tata wiózł cię na przykład na jakiś mecz, gdzie ty miałeś obserwować piłkarza, albo po prostu pozyskać go do siarki, czy do juniorów siarki?

Taka historia, jeszcze jak mogłem grać w juniorach starszych Siarki Tarnobrzeg, byłem do nich zgłoszony.

Natomiast ten zawodnik koniec końców trafił do juniorów Siarki Tarnobrzeg.

Tak, był na liście Dominik, ale to już było oczywiście pod kątem pierwszej drużyny Siarki, bo on wtedy już grał w Podlasiu Biała Podlaska w trzeciej lidze.

Nie wiem ilu, nie liczyłem tego, ale też ten próg wejścia do Siarki Tarnobrzeg nie był wysoki.

Do Siarki tych zawodników odrzucaliśmy znacznie mniej, bo ten próg wejścia był zdecydowanie niższy.

Czy któryś z tych piłkarzy, których wtedy poleciłeś do juniorów Siarki zrobił karierę?

Na poziom siarki to było okej, bo dali tą ligę makroregionalną.

Już nie mówię o juniorach, ale do dorosłego zespołu Siarki.

Na przykład do Siarki Tarnobrzeg chcieliśmy ściągnąć Igora Drapińskiego, co nie doszło do skutku, ale miło popatrzeć, gdzie on dzisiaj jest i na jakim poziomie gra, tak?

Tomek jako mój krajan z Tarnobrzega, gdzie ta nasza grupa osób związanych z Tarnobrzegiem jest dość spora, która w piłce nożnej takiej poważniejszej działa, funkcjonuje i mamy bardzo dobry kontakt, trzymamy się razem i to są świetne relacje i coś, co nas łączy, bo łączy nas ta też miłość do siarki Tarnobrzeg.