Mentionsy
#39- Nowy stan skupienia materii? Kryształy Czasowe i łamanie symetrii | prof. Krzysztof Sacha
Myślę, że wszyscy wiemy, czym jest kryształ w przestrzeni. To regularna struktura, w której atomy układają się w powtarzalne wzory. Ale czy materia może krystalizować w czasie? I co to by w ogóle znaczyło? W dzisiejszym odcinku miałem przyjemność porozmawiać z prof. Krzysztofem Sachą właśnie o kryształach czasowych, czyli nowym stanie materii, który krystalizuje w wymiarze czasowym, a nie przestrzennym. Rozmawiamy zarówno o samym zjawisku, jak i o jego zastosowaniach w technologii. Okazuje się, że takie kryształy można wykorzystać nie tylko do odtworzenia fizyki ciała stałego, właśnie w wymiarze czasowym, ale także potencjalnie użyć w komputerach kwantowych. --------- Krzysztof Sacha jest profesorem fizyki w Instytucie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jako jeden z pionierów badań nad kryształami czasowymi na świecie, zaproponował koncepcję ich realizacji w układach okresowo napędzanych, otwierając drogę do eksperymentów. Jest autorem pierwszej monografii naukowej poświęconej w całości temu zagadnieniu oraz licznych prac w tej tematyce. Profil UJ: https://chaos.if.uj.edu.pl/~sacha/ ---------- Rozdziały: Wstęp Czym są kryształy czasowe? Energia w kryształach czasowych Spontaniczne łamanie symetrii Stabilność kryształów czasowych Jak duże mogą być kryształy czasowe? Timetronics Fizyka ciała stałego w wymiarze czasowym Komputery kwantowe Przyczyny samoorganizacji --------- Znajdziesz mnie także na Instagramie: https://www.instagram.com/to.bardziej.skomplikowane/
Szukaj w treści odcinka
I teraz spodziewamy się, że stacjonarne rozwiązania takich równań, dokładnie równań Schrödingera,
Powstaje coś takiego, co nazywamy kotem Schrödingera.
I znowu przypomnę, że to jest kot Schrödingera.
Kot Schrödingera to był przykład wymyślony przez Erwina Schrödingera, aby w zasadzie zilustrować sprzeczność i paradoks mechaniki kwantowej, bo on opisał następujący eksperyment.
To był paradoks podany przez Schrödingera, że nikt nie wyobraża sobie, że można stworzyć superpozycję na przykład kota w stanie takim, kiedy żyje, plus w stanie, kiedy nie żyje.
To one przy odpowiednio silnych oddziaływaniach, one tworzą takiego kota Schrödingera.
Innymi słowy, to tak jak z tym kodem Schrödingera.
Jeżeli kod Schrödingera jest odizolowany od otoczenia, to on będzie w superpozycji.
Tutaj nie mamy wprawdzie kotów Schrödingera, ale mamy też szalenie delikatne stany, bo to są stany splątane.
Ostatnie odcinki
-
#39- Nowy stan skupienia materii? Kryształy Cza...
18.02.2026 19:00
-
#38 - Czy życie może istnieć bez wody? Alternat...
11.02.2026 17:00
-
#37 - Czy umysł to tylko obliczenia? Granice AI...
04.02.2026 17:00
-
#36 - Czy Wszechświat dąży do chaosu? Entropia,...
21.01.2026 19:00
-
#35 - Racjonalność, AI, Wolna Wola | prof. Bart...
07.01.2026 19:00
-
#34 - Czy stałe fizyczne naprawdę są stałe? W p...
17.12.2025 19:00
-
#33 - Dlaczego śpimy i po co nam sny? | dr Małg...
03.12.2025 19:00
-
#32 - Fizyka kwantowa: splątanie, nierówności B...
19.11.2025 19:00
-
#31- Jak komórki przetwarzają informacje? | pro...
05.11.2025 19:00
-
#30 - Czarne dziury: Co o nich wiemy i jak bada...
22.10.2025 18:00