Mentionsy

W tym terenie wojskowym postanowiłem jednak przerwać milczenie i odnieść się do niektórych decyzji podejmowanych w odniesieniu do Marynarki Wojennej pod naciskiem różnych lobbystów i przy milczącej akceptacji naszych marynarzy.

To teraz opowiem Wam o tych decyzjach dotyczących planu modernizacji Marynarki Wojennej, w których nie decydowała chłodna kalkulacja, co się bardziej opłaca i co się bardziej przyda, ale coś, czego ja osobiście zupełnie nie rozumiem.

Dwukrotnie starłem się w mediach w sprawie tych okrętów ze specjalistami Wojny Minowej Marynarki Wojennej.

Przecież jest już pozamiatane i w Stoczni Remontowo-Sibilding w Gdańsku kończone są ostatnie niszczyciele imię z sześciu, które zamiatowano dla Marynarki Wojennej.

Ja oczywiście pamiętam konferencję prasową w 2012 roku w Gdyni, gdy dowódca Marynarki Wojennej na moje pytanie, ile Polska potrzebuje niszczycieli min,

I kto jak kto, ale dowódca Marynarki Wojennej powinien o tym wiedzieć.

Tym, którzy nie wierzą, przypominam często smutną i zarazem śmieszną historię wprowadzania do naszej Marynarki Wojennej autonomicznych pojazdów podwodnych.

Smutną, bo specjaliści obrony przeciwminowej Zarządu Operacyjnego Sztabu Marynarki Wojennej nie chcieli tych autonomicznych dronów kupić.

Oszukałem system i będąc gestorem sonaru w Zarządzie Dowodzenia i Łączności Sztabu Marynarki Wojennej wprowadziłem te pojazdy do planu zakupu pod dziwaczną nazwą autonomiczny sonar podwodny.

Jego celem ma być pozyskanie dla naszej Marynarki Wojennej trzech nowoczesnych okrętów podwodnych.

Wprowadziliśmy bowiem do naszej Marynarki Wojennej sześć nowych holowników.

Realizowanej przez konsorcjum w składzie Akademia Marynarki Wojennej, Politechnika Gdańska oraz polska firma Sportis.