Mentionsy

i sprowadzenia szkoły, bo naszymi gośćmi są Daniel i Monika Bachata.

Daniel, Monika Bachata, witamy serdecznie.

Monia, ty jesteś polingwisty, co?

My mamy o tyle fajnie z Monią, że mamy różne podejścia do pewnych rzeczy, różne zdania na pewne rzeczy.

Ja inaczej prowadzę zajęcia sam na przykład solowe, inaczej Monia.

Innego Monia ma klienta, innego klienta mam ja.

Do Moni trafi klient, który jest młodszy, który chce jakby pocisnąć, chce jakby startować w jakichś konkursach, a wspólnie jakby szkolimy też ludzi i na konkursy i jakby instruktorów przyszłych, ale każdy z nas jakby wnosi coś innego, nie?

Jakby musieliśmy nad tym popracować, żeby rozumieć siebie i swoje, moje na przykład głupie żarty Monia musiała też jakby czasem przełknąć, ale jakby znajdujemy jakby wspólny środek, że chcemy dobra dla ludzi.

I to jest zabawne, bo jakby... Ja widzę po Moni minie, kiedy ja już przeginam, nie?

Monia patrzy i wie, co zrobić.

I jakby to jest najgorsze, że Monia, no to ty nie wiesz.

Inaczej, ja uważam, że Monia dobrze robi rzeczy marketingowe, dobrze rozmawia z ludźmi.

Jest taka sytuacja, że ja też szybciej się zapalam na pewne rzeczy, więc ja wolę, żeby to Monia przekazała komuś, bo ja bym bał się, że coś powiem za ostro i tak w formie nerwu.

I wiecie, wygadam się monia moniami, dobra, wygadałeś się, to teraz przestań, nie jakby...

Chodzi o to, że jakby u nas jest to, że Monia jest tym złym gliną.

Więc wolę, żeby to Monia zrobiła.

Monia się zajmuje tym, co w szkole najważniejsze, czyli marketingiem, instruktorami, ustala z nimi różne rzeczy.

Ja się w to nie wkrzaniam, bo teraz tak, Monia coś ustali, ja powiem, przyjdzie do mnie instruktor i wie, że nie może tego zrobić, bo Monia mu powiedziała, że nie, a ja powiem, dobra, rób.

Monia powie, kto to powiedział.

Dlatego ja nie wchodzę w tą... Chyba, że naprawdę Monia potrzebuje mnie.

I jakby dzielimy się w ten sposób, że ja muszę pojechać, to ja wsiadam, jadę, Monia mi powiedz, co ja nie mogę, chodź na spotkanie, jedź ty, dogadaj wszystko, a ona pracuje jakby z domu.

Dzielimy się w ten sposób, zajęcia prowadzimy razem, więc jakby każdy z nas przygotowuje, raz Monia wpadnie na pomysł, raz ja wpadnę na pomysł, jakby dzielimy się tym.

To co tam a propos Monia pracuje, a ja żeby jej nie denerwować, że chce sobie pograć w grę.

Nie, ale jakby musimy się... Ja nie miałem nigdy problemu, że Monia jest obok.

Na przykład dzisiaj jesteśmy w hotelu, Monia mówi, ona by chciała odpocząć, a ja chcę pochodzić, bo ja lubię zakupy, więc chcę iść sobie do galerii.