Mentionsy

Od razu dodam, że to jest drugi odcinek dotyczący zuka, czyli w miarę nie jest to przez nas temat, który został jakoś bardzo pogłębiony i wysycony.

Mamy wrażenie, że o żadnym tańcu się nie da powiedzieć wszystkiego, ale o zuku miałyśmy najmniej.

I teraz, czy na początku mogłabyś powiedzieć, jak ty opowiadasz, czym ty się zajmujesz, to też jakim jakby rodzajem zuka, czy on jest jakąś odnogą, jakąś podtechniką, jakbyś mogła powiedzieć, czym się zajmujesz?

Klasycznego zuka, gdzie właśnie mając takie super podstawy tego stylu, potem można oczywiście płynąć we wszystkie inne strony i jakby odnajdywać też w tym najbardziej siebie.

Jeżeli ktoś tańczy hip hop, to super, bo może ten hip hop włożyć właśnie w swojego zuka i wtedy myślę, że to jest takie najbardziej nasze.

Powiedziałaś Rio-zuk style, a dla osób, które nie mają pojęcia o zuku i jest to styl całkowicie abstrakcyjny?

To jakbyś tak naszkicowała taką mapę tutaj zukową dla tych, co się nie znają i są zukowymi ignorantami.

No i u mnie właśnie tak trochę też było, że wiecie, ja też z taką dużą nieśmiałością zaczynałam uczyć tego zuka, bo nie ukrywam, że zaczęłam uczyć bardzo szybko po tym, jak zaczęłam się go uczyć, tak?

Że to moje ciało jakby ma tą świadomość i po prostu powiem Wam tak, jak w ogóle zobaczyłam Zuka i jak weszłam w ten świat, to mówię tak, ja zawsze marzyłam, żeby tańczyć w parach, bo całe życie tańczyłam solo.

Czy jemu jest łatwiej w takim razie w zuku tym, gdzie z osi jesteśmy trochę wytrąceni?

Dla mnie to jest takie szukanie takiej prawdy i czucia w sobie, bo my na salach tanecznych mamy lustra, my mamy instruktorów, my często się porównujemy, próbujemy zrobić tak jak oni, próbujemy zrobić tak jak na filmiku, a bardzo rzadko jest takie zajrzenie w siebie i posłuchanie swojego ciała, okej, a może mi będzie przyjemniej w innym zakresie, a może spróbuję to zrobić odrobinę inaczej.

Przekuć tę organiczność w takim razie w ten sposób uczenia się, jak mamy się uczyć, jak mamy, no to jak nie porównywać się, to jak to szukanie w sobie, czy może, no gdzie jest ta granica, jak znaleźć ten balans, może to jest jednak trochę tego, trochę tego, w zależności od etapu, że tak jak mówisz, że ZUK nauczył cię ogromu pokory.

Czy to się zmieniło teraz w ZUK-u?

No to jeśli konkursy nie, to co cię w tym zuku zatrzymało i w czym ty się tam najlepiej czujesz?

Przede wszystkim, jakby ja, tak jak już powiedziałam, zakochałam się w zuku i stwierdziłam, okej, to jest coś, co czuję, co chcę robić.

Znaczy to mi robi to przede wszystkim, że okej, czy potrafię się na przykład wiecie przełączyć, to też jest dla mnie kolejny challenge, bo wiadomo, że no jak już bardzo długo tańczymy, to jakby my trochę tych challenges szukamy i myślę, że to jest też kwestia tych konkursów, tak, że jakby my okej, my szukamy tych challenges.

To znaczy, że ty ich wyszukujesz?

Ale bardziej chodzi o to, że to jakby świadczy, przynajmniej w naszych oczach, o tym, że ten ZUK się ma bardzo dobrze, skoro jest tylu dobrych partnerów do prowadzenia zajęć.

Czy to oznacza, że to jest prawda, że to jest fakt i Warszawa ma się z ZUKiem na takiej zasadzie, że skoro to jest 6 czy 5 partnerów,

A nie mówimy o tym, o wszystkich szkołach, które uczą zuka, nie?

No to tak, do Warszawy przyjeżdża bardzo dużo osób tańczących zuka i często się mówi, że to jest mekka zukowa, że do Warszawy się naprawdę zjeżdżają ludzie z całej Europy, a nawet świata, a nawet się przeprowadzają do Warszawy.

Żeby się tego zuka uczyć, dlatego że faktycznie my mamy zajęcia codziennie w każdej szkole i najczęściej z tych zajęć jeszcze jednego dnia masz do wyboru prawie wszystkie poziomy, więc jakby ten zuk się przepięknie rozwinął.

Tutaj mamy mekkę zuka, po czym jedziesz parę godzin na południe.

Czy masz takie macki wysunięte poza środowisko zukowe, czyli jakby być z baciatowego świata, to ty czujesz to, że tam w zuku się tak dużo dzieje, że jest tyle imprez.

Ja myślę, że to się zmieni za jakiś czas i też, że ten zuk zacznie być w tej przestrzeni społecznej bardziej widoczny i myślę, że to już się zaczęło.

My w Abra Studio dostajemy też bardzo dobre sloty godzinowe po prostu na zajęcia zukowe i też ten zuk jest, uważam, że priorytetyzowany ze strony szkoły.

Ale też nam powiedziało, no dobra, no ale jak popatrzymy właśnie na takie programy taneczne, no to nadal mówimy o tym, że tam jest, dzięki Tobie był ZUK.

I często właśnie jak mówię, że tańczę zuka, to

Więc mam takie, okej, no jakby to chociaż dobrze, że tyle, bo często właśnie mówili, że o, że zuk to zumba?

Warszawa, Gdańsk, Trójmiasto cały teraz pięknie żyje, Katowice, w Krakowie wiem, że też ten ZUK się zaczął.

Tam jest rytm, tam jest konkretnie, wiecie, jakby to świadczy, że to jest baciata, to świadczy, że to jest zuk, to świadczy, że to jest salsa.

Okej, jakby spoko, ale właśnie dla mnie bardzo ważna jest też muzyka i jeżeli ja sobie mogę na przykład do muzyki, która jest walcem, okej, zatańczyć zuka, to dla mnie to jest najfajniejsza rzecz.

Baciata z zukiem, połączona, ale niekoniecznie do muzyki baciatowej czy zukowej.

A czy Baciata ukradła Zukowi headmovementy?

Co faktycznie miało wpływ na to, że w naszych oczach zuk został tam wypromowany, a inne style nie?

Że jakby zukowe środowisko tak się super wtedy wspierało, no bo o zuku było głośno.

I czy to w ogóle miało jakoś wpływ, twoim zdaniem, to że zuk się tam pojawił?

Ja myślę, że zarówno dla Baciaty, jak i dla Kizomby, jak i dla Zuka to było wypromowanie na pewno w jakimś stopniu, dlatego że no jednak, jeżeli pojawia się to w takiej telewizji, gdzie jest odbiorców, milionowe są, że tak powiem, wyświetlenia, tak, to na pewno to promuje dany styl, więc to, że

Więc kto w Warszawie przy okazji lub nie, to może do Patrycji albo może do różnych innych, bo jak mówimy, ten ZUK w Warszawie, jak usłyszeliście, jest po prostu wszędzie.