Mentionsy

Gotowała dla siebie i dla Dulembianki, dla swojej partnerki.

No to bardzo ciekawa ta relacja jest, zresztą tak samo jak relacja z Orzeszkową też jest, bardzo ciekawie się tam układała, ale porozmawiajmy jeszcze na koniec w takim razie trochę o Dulembiance, no bo trudno mówić o Konopnickiej bez Dulembianki, co prawda twoja książka jakby koncentruje się na Marii Konopnickiej, obie Marię.

Tak, bo to książka o Marii Konopnickiej, tak, poza tym jest świetna biografia Dulembianki, więc można połączyć sobie.

Natomiast ta druga Maria jest z boku, ale ja mam po lekturze takie wrażenie, że więcej sympatii mam dla Dulembianki.

Ja sądzę, że tam akurat nie było listów od Dulembianki do Konopnickiej.

A już tam nie było i była pewna naukowczyni, zapomniana zresztą po wojnie, którą mi się udało odnaleźć jej notatki, no czy odnaleźć, no były na wierzchu, tylko nikt po niej nie sięgał, pani Rotertowa Niesiołowska i ona była u Zofii Mickiewiczowej, która była córką Konopnickiej i czytała listy i tam dostałaby też listy od Dulembianki, gdyby one były, więc one musiały być spalone od razu po śmierci Konopnickiej.

Tak, za życia Dulembianki nie było w ogóle dla rodziny problemu, że jest Dulembianka.