Mentionsy

No i to był taki kolejny raz, kiedy prezydent Finlandii, Alexander Stubb, pojawił się jako...

Kim jest Alexander Stubb?

Tak jest, Donald Trump zachwycony, wkomplementował wygląd Aleksandra Stubba kilkakrotnie już.

To, że dzisiaj jest ulubionym chyba, jeżeli chodzi o międzynarodowych przynajmniej, jeżeli przywódcy międzynarodowych partnerem Donalda Trumpa do golfa, to to jest coś, czego pewnie sam Stubb się nie spodziewał, że to będzie, że akurat to będzie jego przewagą w tej międzynarodowej polityce w 2024-2025 roku.

Natomiast poza tym, jeżeli chodzi o jeszcze pozycję Stubba i to wystąpienie przed ONZ-tem,

A po drugie, Stubb w sposób chyba bardzo skuteczny kapitalizuje też na takim wizerunku Finlandii w relacjach międzynarodowych jako kraju, który

To wróciłabym jeszcze na chwilę do tej drogi politycznej Aleksandra Stubba, bo powiedział pan panie profesorze, że on przerwał swoją karierę, po przegranych wyborach zrezygnował z polityki fińskiej.

Jestem ciekawa, co pan o tym myśli, a dodam jeszcze jedną rzecz, że sam Alexander Stubb mówi, że zdecydował się wrócić do polityki, właściwie namówiła go do tego żona po inwazji Rosji na Ukrainę.

Bo kiedy nastąpiła atak na Krym, na Donbass w 2015 roku, Stubb jeszcze był obecny w fińskiej polityce.

Tak, jeżeli mówimy o kontrowersjach wokół Stubba, to to jest jedna z rzeczy, które są interesujące z dzisiejszej perspektywy i jego dzisiejszej roli.

To tu na chwilkę się zatrzymamy, posłuchamy skrótu informacji i wrócimy do tych kontrowersji i stosunku Aleksandra Stubba do Rosji.

Rozmawiamy dziś o tym, dlaczego Aleksander Stubb, prezydent Finlandii, stał się fenomenem światowej polityki.

I przerwałam, kiedy mówił pan o kontrowersjach dotyczących Aleksandra Stubba z tej pierwszej części jego kariery, a kontrowersjach dotyczących stosunku do...

No i wypomniał to w trakcie kampanii wyborczej prezydenckiej Stubbowi, że wtedy on i jemu podobni byli traktowani i nawet wprost nazywani rusofobami.

Stubb był raczej zwolennikiem podejścia takiego, że z Rosją należy zacieśniać stosunki gospodarcze, a zacieśnione stosunki gospodarcze w jakiś sposób przez, nie wiem, osmozę pozwolą przekazać demokratyczne wartości takiego kraju jak Finlandia również rosyjskim partnerom.

Także Stubb chyba nie zdobył się nigdy, ja przynajmniej nie słyszałem, nie kojarzę takiej wypowiedzi.

Ja niedawno, że przerwę, niedawno słyszałam coś w rodzaju takiego przyznania się do błędu w rozmowie z BBC, kiedy dziennikarz BBC mówił do Aleksandra Stubba, pan teraz mówi, Europo, wyjdź z La La Landu.

To jest taka jedna z fraz, których używa Alexander Stubb, mówiąc, że Europa wciąż żyje w lalalandzie, czyli nie ma świadomości tego, jak groźna jest Rosja i co dookoła niej się dzieje.

No i wtedy Alexander Stubb odpowiedział, no tak, to był błąd, dziś wiem, że to był błąd.

I rzeczywiście można powiedzieć, że ten apel ONZ-towski Stubba jest przykładem tego, że próbuje właśnie ucieczki do przodu i próbuje sformułować jakby cele reformy tej instytucji w kierunku, no właśnie.

Więc Stubb tutaj, można powiedzieć, też dostosował się jakby do takiego konsensusu, który od tych dwóch, trzech lat panuje w fińskiej polityce.

Do tych relacji z Prawicą jeszcze będę chciała wrócić w ostatniej części naszej rozmowy, ale teraz chciałabym wrócić jeszcze do tego wizerunku Aleksandra Stubba jako takiego Ironmana i zapytać pana o to, jak on się... Wielokrotnego Ironmana nawet można powiedzieć.

Ale tak, w lipcu Alexander Stubb, przepraszam za kolokwializm, trzasnął kolejnego Ironmana, ale tym razem takiego na dystansie sprinterskim, więc nic to dla niego specjalnego, startując pod pseudonimem.

Fińscy przyjaciele startujący w zawodach, w biegach długodystansowych opowiadają, że dosyć regularnie widywali Stubba jako, jeszcze jak był premierem Finlandii, również biegającego wśród nich nawet pod własnym nazwiskiem.

I na przykład Alexander Stubb zapłacił dużą cenę, taką wizerunkową i polityczną, kiedy zdarzyło mu się sportowemu premierowi w sportowym stroju przybyć na briefing prasowy.

No nie budująca jakiejś bariery, osobowość Stubba, no była trochę takim problemem.

Naśród publiczności był Alexander Stubb, który w pewnym momencie włączył się do rozmowy i tak sobie porozmawiali z Sanną Mari, że właśnie trochę w pewien sposób podobnie płacili za swoją młodość, za chęć życia własnym życiem, a nie tylko życiem

Dotyka Aleksandra Stubba i że on jednak ma mimo wszystko od opinii publicznej przyzwolenie na to żyć inne poza polityką.

Jeżeli chodzi o Stubba, to ja mam taką anegdotę, którą też opisałem już w tekście dla OKO.press po wyborach,

W momencie, kiedy jeszcze nie było wiadomo na 100%, że Stubb będzie kandydował na prezydenta, siedziałem w Eduskuncie, w fińskim parlamencie i robiłem wywiad z jedną z fińskich posłanek, która w pewnym momencie wstała, serdecznie wyściskała się z przechodzącym Aleksandrem Stubbem.

A rzeczywiście jest tak, że Stubb ma taką bardzo radosną, śmiejącą się twarz.

No Stubb, mimo że wcale nie jest taka gigantyczna jakaś różnica wieku między nim a Ninisto, to jest ledwo kilkanaście lat, no wyglądał zupełnie inaczej.

No a jednak okazało się, że Finowie byli absolutnie gotowi na tę najważniejszą funkcję, funkcję, która przede wszystkim ma znaczenie dla polityki obronnej i międzynarodowej, o czym mówiliśmy, żeby wybrać takiego polityka jak Stubb.

To o tym jeszcze, dlaczego wybrali Aleksandra Stubba i trochę o jego relacjach z prawicą porozmawiamy po skrócie informacji.

Rozmawiamy o fenomenie Aleksandra Stubba, prezydenta Finlandii.

I przerwałam panu profesorowi, kiedy mówił pan o tym, dlaczego, jak rozumiem też pana zaskoczeniu, Finowie wybrali Aleksandra Stubba na prezydenta.

Wrzuciłabym tu moje trzy grosze, bo wydaje mi się, że Stubb jest takim...

Stubb w dodatku uosabia bardzo wiele wartości fińskich i tak no uosabia je po prostu w swoim ciele, będąc tym triathlonistą i ironmanem.

Chociaż trochę to jest pewnie też tak, że Stubb jest właśnie mężczyzną w średnim wieku, który nie wygląda jak mężczyzna w średnim wieku, prawie sześćdziesięcioletni.

Natomiast wygląda na to, że to właśnie na warcie w Aleksandra Stubba udało się tę umowę podpisać.

Skoro dokładnie w tym momencie, w którym specjalne relacje Stubba i Trumpa są na główkach mediów całego świata, ten deal został jakoś zadeklarowany, podpisany, no trudno nie kojarzyć tego właśnie także z osobistym sukcesem Stubba, który na pewno nie będzie unikał tego typu skojarzeń.

Dobrze, to teraz chciałam chwilę o tym, co zapowiadałam wcześniej, czyli o relacjach Aleksandra Stubba z prawicą i z rządem, który obecnie rządzi, bo czytam na przykład, że to jest rząd,

Czyli coś, co jednak powinno być obce Aleksandrowi Stubbowi.

Pod pewnymi względami tak jest, przy czym wiąże się to po prostu z tym, że właśnie Perussu Amalaiset, czyli partia Finów, jest po ostatnich wyborach drugą największą siłą polityczną i jest partnerem koalicyjnym KOKOMUS, czyli tej partii, z której wywodzi się Alexander Stubb.

Stubb stara się nie angażować w te bieżące jakieś również wewnątrzkoalicyjne konflikty w odniesieniu do polityki tej wewnętrznej, czyli właśnie na przykład polityka migracyjna, czy też ograniczanie wsparcia dla różnych segmentów społeczeństwa w imię oszczędności.

Stubb wyszedł trochę ponad szereg kilka miesięcy temu mówiąc, że Finlandia rozważy uznanie państwa Palestyna, nawiązanie dyplomatycznych relacji.

Natomiast wewnętrznie Stubb, jak mówiłem, dla prezydenta fińskiego dyplomatyczne relacje są jakby podstawą jego działalności, ale to jednak rząd kreuje założenia do polityki międzynarodowej.

Przedmiotem takich sporów wewnętrznych fińskich, w których Stubb jakby ze względu na specyfikę swojej pozycji będzie uczestniczył.

Ale nie sądzę, żeby Stubb, podobnie jak jego poprzednik Saulininis, to starał się naprawdę w tych sprawach takiej bieżącej polityki wewnętrznej, gospodarczej czy społecznej pozostać poza jakby głównym nurtem sporów.

Alexander Stubb mówił tam tak.

Stubb, Donald Trump.

Tak dzisiaj, obserwując tę rzeczywistość, widzą, że być może nowym elementem takim budowania również chińskiego soft power jest właśnie granie na reformę ONZ-u i wspieranie wszelkich możliwych inicjatyw, żeby Finlandia była tutaj podmiotowo traktowana i była ważnym, no właśnie jak widać z przemówienia Stubba, być może inicjatorem pewnych zmian w tej polityce globalnej.