Mentionsy

Wracamy po krótkiej przerwie i dziś na tapet bierzemy szczeniaki.

Porozmawiamy o tym, jak poznawać szczeniaki z otaczającym nas światem, jak budować ich pewność siebie, co robić, kiedy się czegoś boją, jak dawać wsparcie i jakich błędów w tym procesie socjalizacji się wystrzegać.

Kiedy byłam wolontariuszką w schronisku, znaczna część osób, które były zainteresowane adopcją psa, chciało mieć właśnie szczeniaka.

Też w oparciu o swoje doświadczenia, że z tym szczeniakiem to nie jest taka prosta sprawa, jak często nam się wydaje.

I jestem ciekawa, czy Pana zdaniem szczeniak to jest rzeczywiście dobry wybór na pierwszego w życiu psa?

No właśnie i to jest pytanie, czy też odpowiedź nie jest łatwa, dlatego że z jednej strony ten Szczeniak i przygoda z psem zaczyna się jakby od początku.

Więc ja sam miałem szczeniaki i w tej chwili mam psa, którego adoptowałem, kiedy miał rok.

Ja też miałam szczeniaka, który obecnie ma 9 lat, to był piesek, który właśnie był ze mną od samego początku, a później miałam też psa, którego adoptowałam już jako dorosłego w wieku 5 lat i przyznam szczerze, że ta socjalizacja tego dorosłego już psa była jednak dla mnie taka prostsza i o wiele więcej wyzwań stanowił dla mnie właśnie wtedy ten szczeniak, dlatego tak uprzedzałam zawsze swoich

I to jest na pewno bardzo ważne, ale zastanawiam się, czy to wszystko, jeżeli mówimy o socjalizacji szczeniaka?

Jeśli mówimy o socjalizacji szczeniaka, to przede wszystkim mamy do czynienia z tak zwaną wczesną socjalizacją, która czasami czy często jest mylona właśnie z przyzwyczajaniem psa do życia w różnych warunkach, w relacji z różnymi innymi zwierzętami i oczywiście z ludźmi.

Dlatego też na przykład szczeniaki, które gdzieś są z takich zaniedbanych środowisk,

Czyli jeżeli bierzemy szczeniaka, to też w naszym interesie jest wypytanie, jeżeli mamy taką możliwość, hodowcy, jak rozumiem, o te pierwsze tygodnie, pierwsze obserwacje dotyczące tego psa, bo to nam później pomoże pracować z nim w przyszłości.

I w mojej hodowli tak właśnie było, że ci nowi opiekunowie, osoby, które chciały wziąć szczeniaka z mojej hodowli, miały szansę przyjechać na kawę, na herbatę, zobaczyć jak szczeniaki funkcjonują, w jakich warunkach są, pobawić się z tymi szczeniakami.

Ona dotyczy nowego środowiska, wtedy zazwyczaj szczeniaki trafiają do nowych domów.

Oczywiście szczeniaka należy chronić przed nadmiarem różnego rodzaju bodźców i

Jest czas na poznawanie innych psów, ale jest również czas właśnie na to, żeby po jedzeniu się przespać, żeby mieć swoje miejsce, do którego nikt nie zagląda w czasie, kiedy zwierzę, kiedy szczeniak odpoczywa.

My często polecamy takie, zwłaszcza kiedy są dzieci w domu, polecamy takie bramki rozporowe po to, żeby można było szczeniaka odizolować od bodźców wtedy, kiedy chce spać.

Wtedy zwykle taki szczeniak ma ochotę na jakąś drzemkę i trzeba mu to umożliwić właśnie w takiej izolacji, co dodatkowo jest również nauką pozostawania bez kontaktu, bez bezpośredniej bliskości z opiekunami, bo prędzej czy później taki psiak będzie musiał zostać sam w domu wtedy, kiedy opiekunowie pójdą do szkoły lub do pracy.

Czyli, czy to jest trochę tak, że od samego początku powinniśmy też pokazywać temu szczeniakowi, jak to nasze życie będzie normalnie wyglądać?

Bo też przyznam szczerze, że mam znajomych, którzy rzeczywiście mieli szczeniaki i oni mieli takie trochę podejście takiego ojojania tego pieska, jakby nie zachowujmy się jakoś głośno, nie przestraszmy go, chodzili wokół niego, jakby całe to swoje życie na początkowym etapie podporządkowywali temu psu.

No, nadmierne ochranianie dzieci, jak i małych szczeniaków czy dorastających psów skutkuje tym, że te psy będą się obawiały różnych miejsc, różnych środowisk, różnych bodźców.

My musimy narażać te szczeniaki na różne sytuacje, które są oczywiście normalnymi sytuacjami.

Przymusu, awersji, krzyczenia czy bicia, ale mówię o normalnych sytuacjach, takich jak np. kontakt z innymi dorosłymi psami, także kontakt z innymi osobami, także wszystko to, co się przyda np. w późniejszym życiu, pozostawanie np. pod opieką osób, które nie są opiekunami, które szczeniak zna.

I ja często widzę taką sytuację na spacerech, że ten opiekun ciągnie tego psa i o ile ze szczeniakiem, no i jakby fizycznie jest to proste, bo ten szczeniaczek jest mały, więc jakby nie stawia nam oporu, no to zastanawiam się, czy psychicznie to jest rzeczywiście dobre rozwiązanie?

Czy kiedy przymuszamy psa do kontaktu z takim obiektem, powiedzmy, że jest to jakiś kosz na śmiecik straszny, który szczeniak kątem oka zobaczył i nagle się przestraszył.