Mentionsy

I jak to często bywa, choć duża część jej zawodowej aktywności polegała na zajmowaniu się biografiami jej przyjaciół, Agnieszki Josieckiej i Jeremiego Przybory, ona sama swojego biografa za życia się nie doczekała.

Magda Umer miała status, ja bym powiedział, wdowy poosieckiej, może nawet taki najpoważniejszy ze wszystkich osób, które z Osiecką były związane.

Ale spróbujmy może zadać sobie takie pytanie, na czym polega ten fenomen Magda Umer, który jest z czegoś zupełnie innego wzięty niż fenomen Agnieszki Osieckiej i jest dużo trudniejszy właściwie do wychwycenia.

Bo w momencie śmierci Agnieszki Osieckiej, czyli w 1997 roku,

I Osiecka wiedziała, co ona i jak mówi o Osieckiej.

Ona rzeczywiście mogła sobie już na tej emeryturze po prostu chodzić tam, gdzie chcą jej słuchać i jakby opowiadać jakby pewne rzeczy na nowo, czyli odpowiadać cierpliwie na kolejne pytania o serię Leosieckiej, o...

I to jest właśnie taki zapis, który najbardziej z tego wszystkiego, co się po Osieckiej ostało, pokazuje ją jako osobę.

I taką niezwykłość Osieckiej w tym wszystkim.

Niezwykle to ustawiło relacje o Agnieszce Osieckiej i niezwykle cenię ustawiło.

Tak, to znaczy, to właśnie nie jest rozmowa ze mną, ponieważ ja byłam taką późną znajomą Magdy Umer i gadałyśmy głównie o Agnieszce Osieckiej i tak dalej, ale te osoby, które w ostatnich latach współpracowały z Magdą Umer albo jeszcze coś z nią współtworzyły, myślę, że Grzegorz Turnau, który robił z nią te utulanki, kobosanki-utulanki,