Mentionsy

Spędzając trzecią godzinę na dworcu w Tylpurchu, zacząłem podejrzewać, że wysiłek drużyny Pierścienia jest być może nieco przeceniony.

Władca Pierścieni regularnie wygrywa rankingi czytelników, nadal radzi sobie świetnie w zestawieniach sprzedaży, ale brytyjscy krytycy od zawsze są tym nieco zakłopotani.

Władca Pierścieni był najlepiej sprzedającą się książką XX wieku, a Tolkien twórcą, który ukształtował cały gatunek i potrafił wpływać na ludzkie życie.

Najpierw rodzice przeczytali mi Hobbita, potem sięgnąłem po Władcę Pierścieni i tak dalej, ale szybko okazało się, że się myliłem, że jest zupełnie inaczej.

Wiemy też na przykład, że kobiety, delikatnie mówiąc, nie grają we władcy pierścieni głównych ról.

We Władcy Pierścieni ten rozdział jest kluczowy, bo pokazuje, że zło może wydarzyć się wszędzie.

Dla mnie Władca Pierścieni to jest jak uniwersalna opowieść o naturze zła, o genezie zła, o tym w jaki sposób zło pracuje w ludziach, pracuje w historii, w naszych dziejach, w naszym życiu.

Myślę, że Władca Pierścieni może zupełnie innych znaczeń też takich wiesz no społeczno-politycznych po prostu nabierać.

Wielbiciele literackiego pierwowzoru byli oburzeni na Petera Jacksona, na to jak bardzo ogołocił, z ich punktu widzenia rzecz jasna, Władcy Pierścieni z elementów mistycznych, z elementów epiki, wpisania całego Władcy Pierścieni w wielotysięczną historię świata przedstawionego, wykreowanego przez Tolkiena.

Nawet jeśli będzie, to trochę już zapomniane są te gry z uniwersum Władcy Pierścieni.