Mentionsy
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie finału [LIVE]
Gorzki to był finał, gdy wygrywa ten, który był skazany na sukces, bo przecież Eric Lu już jest gwiazdą, już ma prestiżowy kontrakt płytowy, zdobywa największe sale koncertowe na świecie. Z drugiej jednak strony trudno powiedzieć, by na wysokie miejsce nie zasługiwał. Czy koniecznie na pierwsze? Ale to przecież nie skandal, co najwyżej sensacja – drugi raz złoto dla Amerykanów, trzeci raz wygrał „Koncert f-moll” i bodaj pierwszy raz laureat poprawił wynik na Konkursie Chopinowskim. Sensacyjne jest też to, jak wielu mamy w tym finale pianistów-introwertyków!
Od lat już nie jest tak, że Konkurs to tylko tryumfator – cała stawka finalistów wpadła zapewne w oko organizatorom życia muzycznego na świecie. Tak naprawdę od pierwszej lokaty „w dół” robi się ciekawie i o wielu tych artystach jeszcze usłyszymy. W tym względzie wyroki jury były co najmniej zaskakujące (co z Davidem Khrikulim i Miyu Shindo?), a najbardziej kontrowersyjna wydaje się nagroda za najlepsze wykonanie poloneza.
O tym wszystkim opowiadam w ostatnim odcinku LIVE podsumowującym XIX Konkurs Chopinowski. Zapraszam do słuchania!
PS. Wrzucam to podsumowanie tak, jak zostało powiedziane, z różnymi wpadkami. Ktoś zwrócił mi uwagę, że powiedziałem, że Khrikuli nie zagrał żadnej sonaty. To oczywista nieprawda, sonata była punktem obowiązkowym, a chodziło mi oczywiście o balladę – mówiłem to w kontekście nagrody za jej najlepsze wykonanie, która przypadła Adamowi Kałduńskiemu.
PPS. Druga poprawka - powiedziałem w podsumowaniu, że drugi raz wygrał "Koncert f-moll" - to częściowa prawda, bo drugi raz po wojnie. I Konkurs Chopinowski w 1927 r. wygrał Lew Oborin właśnie grając to dzieło.
Na okładce Eric Lu, fot. Krzysztof Szlęzak/NIFC
Podcast powstał dzięki Mecenasom Szafy Melomana. Jeśli chcesz stać się jednym z nich i wspierać pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, odwiedź mój profil w serwisie Patronite.pl.
Jeśli odcinek Ci się podobał, postaw mi wirtualną kawę! Bez niej pracować nad audycjami nie sposób! Zrobisz to w serwisie Buycoffee.to.
Szafa Melomana to pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, tworzony przez dziennikarza Mateusza Ciupkę. To fascynujące historie kompozytorów, wykonawców i utworów, zawsze wzbogacone o liczne konteksty historyczne i kulturowe. Nowe odcinki w co drugi piątek na popularnych platformach podcastowych.
Mateusz Ciupka – publicysta muzyczny, autor Szafy Melomana, pierwszego polskiego niezależnego podcastu o muzyce klasycznej, redaktor w magazynie Ruch Muzyczny. Pracował w Operze Krakowskiej, współpracował m.in. z Krakowskim Biurem Festiwalowym, Filharmonią Narodową i Filharmonią Śląską, publikował w „Ruchu Muzycznym”, „Dwutygodniku” i magazynie „Glissando”. Przeprowadził rozmowy m.in. z Garrickiem Ohlssonem, Masaakim Suzukim, Ermonelą Jaho i Giovannim Antoninim. Jest autorem Małej Monografii Romualda Twardowskiego, wydanej nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w 2023 roku. Mieszka i pracuje w Pradze, w Czechach.
Szukaj w treści odcinka
Wyniki odczytywał dyrektor Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina Artur Szklener.
Pianista, który eksperymentuje, który daje nam Chopina nietypowego, nie do końca romantycznie konserwatywnego.
William Young, który na pewno proponował innego Chopina niż wszyscy pozostali.
Interpretowanie Chopina jest całkowicie odmienne od tego, co robili pozostali.
Jest to sposób, który się idealnie wpisuje we wszystko, co wiemy o grze Fryderyka Chopina z dawnych materiałów na ten temat, czyli z relacji, które tam pozostały.
Z relacji Wilhelma von Lenca, z relacji Gnasa Moszelesa, Fryderyka von Müller, czyli uczniów, przyjaciół Fryderyka Chopina.
Czuć było w tym wykonaniu, iż był to utwór napisany u schyłku życia Chopina.
Tu nie objawia się nam najlepszy Chopinista, tyle się pisze i mówi o dojrzewaniu do Chopina, tu 32 lata i jesteś za stary.
Za swoją debiutancką płytę obrał etiudy Chopina, obydwa cykle, czyli opus X, opus XXV.
Narodowy Instytut Fryderyka Chopina w jakiś sposób chyba nie porozumiał się z PWM-em.
Bo to są dwa zupełnie różne punkty widzenia na Chopina, a jednak dawanie im równoważnej nagrody trochę ich jakby stawia w jednym szeregu.
To jest mój wybór bazujący na tym, że ja bardzo chciałem usłyszeć na tym konkursie innego Chopina, bardzo chciałem, żeby ten Chopin był jak najdalej i żebyśmy dostali jakąś taką bardzo twórczą reinterpretację tego, co wiemy o stylu gry Chopina, prawdziwego stylu gry Chopina, czyli tego, którego znamy ze świadectw oczywiście.
To jest ciekawe, że tak bardzo nie porwał ludzi pianista, który grał tak blisko tego, co wiemy o grze Chopina.
To jest dla nas ważne, czyli dla tych, którzy śledzą konkurs, dla których los muzyki Chopina w przyszłości jest istotny i tak dalej.
Deutsche Grammowe chyba już wrzucił post na Instagramie, że mają w umowie z Instytutem Chopina na płytę.
Czy są eksperci i komentatorzy od Chopina, których wypowiedzi cenię?
Zwrócę uwagę zatem na dwóch badaczy Chopina, których bardzo uważnie słuchałem i czytałem w tym roku i którzy
Chyba najnowszej biografii Fryderyka Chopina, Alan Walker.
Roman pisze najbardziej, to Chopin przegrał przez Szopkę w wykonaniu PWM Nifts Obawaństwowe, a nie przez tę czy inną interpretację Chopina.
Ostatnie odcinki
-
#169 Stabat Mater Szymanowskiego
27.03.2026 18:12
-
#168 John Dowland
25.02.2026 22:56
-
#167 Magdalene Ho
06.02.2026 15:42
-
#166 Wilhelm Furtwängler
23.01.2026 16:43
-
#165 LIVE 15 - Podsumowanie roku 2025
09.01.2026 19:56
-
#164 Boska komedia w muzyce
12.12.2025 18:26
-
#163 Wariacje Goldbergowskie
06.11.2025 00:22
-
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie finału [L...
21.10.2025 15:10
-
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie III etapu...
17.10.2025 14:08
-
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie II etapu ...
13.10.2025 14:04