Mentionsy

Szczyt NATO w Hadze zakończony deklaracjami takimi jakimi się chyba wszyscy spodziewali, bo po pierwsze wszyscy członkowie paktu zgodzili się na podniesienie wydatków na obronność do 4%.

Jeśli chodzi o dyskusję w ramach NATO nad tym nowym celem, to tutaj zapewne nie tylko Hiszpania była trochę niechętna tak daleko idącym deklaracjom.

Na pewno, tak jak mówiłam, ważny jest ten harmonogram, czyli sprawdzenie na kolejnym szczycie NATO, czy poszczególne państwa podniosły o te 0,1-0,2% PKB swoje wydatki obronne.

On będzie sprawdzał sojuszników na kolejnym szczycie NATO w przyszłym roku w Turcji.

Więc to jest ten problem, z którym borykają się chyba wszystkie kraje NATO, że zwiększone wydatkowanie niekoniecznie automatycznie może się przekładać na zwiększoną liczebność i uzbrojność czy zwiększone zdolności wojskowe tak bardzo szybko.

Zastanawiam się jeszcze nad tym, bo w tej chwili gdybyśmy wyznaczali takie najsilniejsze armie NATO, no to będziemy mieli w Europie Turcję zapewne.

Więc tutaj każde państwo układa sobie te siły pod własne potrzeby, ale NATO jednak spina to i koordynuje.

Tak, trochę przypominamy jak to NATO wygląda i jak to NATO funkcjonuje, bo myślę, że przy okazji tego szczytu jest to dobry moment.

Jeśli doszłoby do ataku na któryś z państw NATO, wdrożony zostałby artykuł 5.

To znaczy NATO, mając rozpoznanie przede wszystkim tutaj amerykańskie, ale też państwa członkowskie posiadają swoje, będzie, tak jak w przypadku Ukrainy, będzie wiedziało wcześniej, jeżeli Rosja będzie szykowała większą operację,

Mamy już gotowe plany na różne scenariusze w ramach NATO.

I przechodzimy już do takiej pełnoskalowej operacji obrony zbiorowej, którą kieruje NATO.

Ale nie zapomnijmy o tym, że państwa członkowskie też, jeżeli to będzie mniejsza operacja, bardziej z zaskoczenia ze strony Rosji, to państwa narodowe, państwa członkowskie NATO mają możliwości, jak najbardziej będą same reagować.

...że zdają sobie z tego sprawę, że potrzeba właśnie zdecydowanych działań po stronie NATO.

Nie wyobrażam sobie, żeby NATO w sytuacji, gdyby Rosja zaatakowała jakieś państwo członkowskie, dajmy na to w tym roku, nie zareagowało tak, jak to opisałam.

Stoimy w tym samym miejscu, gdzie stoimy, ale bez deklaracji powtarzających wcześniejsze zapisy szczytów, czyli bez deklaracji o tym, że Ukraina ma perspektywę członkostwa w NATO, bez deklaracji o dalszym

O wyjaśnianiu relacji NATO-Ukraina, z tego względu, że Amerykanie tego po prostu nie chcieli.

Znamy wypowiedzi Donalda Trumpa i przedstawicieli jego administracji o tym, że Ukraina raczej nie powinna stać się członkiem NATO.

Myślę, że sukcesem jest to, że prezydent Zeleński był na tym szczycie, że miał rozmowę ponoć dobrą z Trumpem, że odbyła się Rada NATO-Ukraina na poziomie ministrów spraw zagranicznych, bo początkowo Amerykanie byli w ogóle niechętni, żeby ta Ukraina na tym szczycie się pojawiła.

Jesteśmy w takiej samej sytuacji jak byliśmy wcześniej, to znaczy państwa członkowskie pomagają Ukrainie, NATO scala tą pomoc poprzez te działania w ramach misji natowskiej dotyczącej szkoleń i wsparcia Ukrainy, koordynuje pomoc wojskową dla

Z Japonią, Koreą, Australią, Indo-pacyficznymi partnerami NATO, ale na te uwarunkowania, które mamy, uważam, że potoczył się całkiem nieźle.

Nie zgodziłabym się z tego względu, że to była rzeczywiście polityka amerykańska administracji Bidena, żeby ten temat chiński i współpracy z państwami Indo-Pacyfiku, które wymieniłam, wprowadzić na agendę natowską, ale również europejscy sojusznicy stwierdzili, że jest w tym sens.

Bardzo ciekawe jest, że to nie znalazło się w deklaracji, ale sekretarz generalny NATO wydał własną deklarację wraz z przedstawicielami tych państw na szczycie.

która właśnie kontynuuje ten duch kooperacji i współpracy NATO z tymi partnerami.

Więc wnoszę, że ten brak zainteresowania poruszaniem tematu chińskiego, współpracy z partnerami indopacyficznymi na tym szczycie NATO też wynika właśnie z tego.