Mentionsy

Wydaje mi się, że każdy kraj jest w takim rozkroku i że Kyrgyzstan nie jest tutaj żadnym wyjątkiem.

Zdecydowanie Kyrgyzstan tkwi i w jednym, to znaczy tkwi w...

Kyrgyzstan szuka swojej tożsamości oczywiście na wiele różnych sposobów i nam się często wydają kraje azji środkowej jakby bardzo do siebie podobne.

Kyrgyzstan buduje swoją tożsamość, jeśli chodzi o przeszłość oczywiście na geografii.

Tutaj góry prawdopodobnie z Tadżykistanem ma pod tym względem Kyrgyzstan najwięcej wspólnego, bo to są dwa najbardziej górzyste państwa w regionie.

I tutaj nie ma żadnego znaczenia, że ci nomadzi w Kyrgyzstanie już są osiadli, że Związek Radziecki zmusił ich do osiadłego trybu życia, ponieważ to nie jest tak, że kiedy człowiek przestaje migrować ze zwierzętami, to doznaje jakiejś kulturowej amnezji.

Manas to jest taki ojciec założyciel poniekąd Kyrgyzstanu, bo Kyrgyzstan nigdy nie miał jakiejś dynastii, jakiegoś ojca założyciela albo matki założycielki i ten Manas, który jest takim bohaterem dla niektórych historycznym, a dla niektórych, dla innych tylko legendarnym, jest takim symbolicznym ojcem narodu i ten epos o Manasie jest zdecydowanie trzecim elementem tej tożsamości.

Tak, zmiany u władzy są w Kyrgyzstanie czymś naturalnym i zdarzającym się w pewien sposób cyklicznie.

Patrząc z wewnątrz, a mnie interesuje jednak spojrzenie z wewnątrz na Kyrgyzstan, to robię w swojej książce, no to te rewolucje są raczej oznaką witalności, tego, że ludzie biorą sprawy w swoje ręce, że jak, powiedzmy, jak jeden z bohaterów mówi mi, że...

Uwielbiam być w Kyrgyzstanie.

W Kyrgyzstanie to byłoby do wyobrażenia i byłoby to możliwe.

I znowu, ktoś kto oczekuje, że ta książka będzie opowieścią o egzotycznym państwie w Azji Środkowej, oczywiście będzie miał rację i to jest książka o innym kraju niż Polska, ale z drugiej strony ja w Kyrgyzstanie i w tej książce myślę, że znajduję też dużo elementów, które są wspólne i takich sytuacji życiowych, z którymi czytelnik w Polsce mógłby się utożsamić.

Ja oczywiście jeżdżąc do Kyrgyzstanu i posiadając tam doktorat ze studiów środkowo-azjatyckich,

Wiedziałam wystarczająco dużo na temat Kyrgyzstanu, żeby nie czuć się, jakbym wylądowała na innej planecie.

Mają często problemy i przeżywają sytuacje, które są nam znane i w tym sensie uważam, że dla osób, które nie interesują się Kyrgyzstanem i Azją Środkową, to też jest lektura, po którą można sięgnąć.

To znaczy ja pojechałam może dwa razy do Kyrgyzstanu jako etnolożka z naukowym projektem badawczym, ale w zasadzie już w czasie tych pierwszych dwóch wyjazdów zachłysnęłam się tym, co mówili mi ludzie i jacy byli tam ludzie.

Ryszard Kapuściński zostanie naszym idolem reportażu, no ale objętościowo to ta moja książka o Kyrgyzstanie przewyższa, nie wiem, trzeba by policzyć.

Więc Kyrgyzstan jest trochę takim krajem, w którym zwierzęta są pełnoprawnymi uczestnikami życia społecznego w jakiś sposób.

I to znowu trudno mi jest uogólniać i wypowiadać się za wszystkich obywateli i obywatelki Kyrgyzstanu.

Natomiast i to się da zrozumieć, no jednak Kyrgyzstan był częścią tego olbrzymiego cielska Związku Radzieckiego, który był to jakby poniekąd krajem też europejskim.