Mentionsy

Porozmawiamy o Iranie, o tym stand-offie, czyli o tej

Sytuacji wokół Iranu.

Dlaczego tym razem Trumpowi zależy również na likwidacji programu rakietowego Iranu?

I czy to może być element, który spowoduje, że Iran tym razem nie odpuści, będzie się bronił, bo nic mu już nie zostanie.

I też, jak bardzo Chińczycy pomogli w ostatnich tygodniach, miesiącach Iranowi?

I czy Chińczycy mogą odpuścić Iran?

Po pierwsze, wydaje się, że Donald Trump sam nakreślił sobie czerwoną linię w postaci wypowiedzi, którą miał na kanwie, czy w nawiązaniu do protestów, które miały miejsce niedawno w Iranie, kiedy stwierdził, że pomoc jest w drodze.

W związku z tym te żądania są dla Iranu nieakceptowalne.

W związku z tym sytuacja jest o tyle inna, że faktycznie Iran jest osłabiony tym, co wydarzyło się w czerwcu.

W związku z tym sytuacja jest niebezpieczna z punktu widzenia też interesów Stanów Zjednoczonych, bo Iran nie ma żadnych szans na regionalną hegemonię.

Po sukcesie operacji w Wenezueli mamy do czynienia z, może nie analogiczną, ale podobną w gruncie rzeczy dość sytuacją w Iranie.

Wydaje się, że w Iranie nie ma pani Delsi Rodriguez, tak jak ona się znalazła w Wenezueli.

Iran jest większy, znacznie lepiej przygotowany, ma większe siły.

To znaczy Iran nie będzie chciał zrezygnować ze swojego programu rakietowego, bo to będzie oznaczało, że on będzie całkowicie bezbronny w przyszłości.

Jak mogłoby się teoretycznie wydawać, że Iran jest osłabiony, w związku z tym państwa arabskie, państwa sunnickie popierają w związku z tym, żeby już dokończyć dzieła.

W ostatnich dniach mieliśmy doniesienia o tym, że Iran i Chiny są na ostatniej prostej negocjacji.

Dla Izraela to co dzieje się teraz jest być może jedną z ostatnich szans na to, żeby dokończyć sprawę Iranu.

Jak senator Gram widzimy, że tych zwolenników tego, żeby zachować się twardo wobec Iranu nie brakuje w amerykańskim establishmentie politycznym i strategicznym.

Gdybym miał powiedzieć, co myśli na przykład Elbridge Colby, wydaje mi się, że jest raczej, jestem przekonany, że on jest przeciwny uderzaniu na Iran.

Czerwiec, wojna Iran z Iranem i zakończenie jej.

Towarowania tych krajów, w zamian za też dostęp do surowców i do tych miejsc, co, czego, czy Wenezuela, czy Iran są bardzo dobrym przykładem i jest to wymierzona rzeczywiście amerykańska strategia używania właśnie sił zbrojnych wobec państw słabszych.

Więc ja bym nie wykluczył, że to manewrowanie wokół Iranu plus jakieś koncesje, o których któryś z was mówił,

To ja bym uznał, że wystarczy jak Amerykanie potańczą wokół Iranu, a później wymuszą, zademonstrują realną zdolność do blokady morskiej, co wystarczająco Chińczyków wystraszy, stworzy przewagę negocjacyjną Amerykanom i później zostanie to potwierdzone jakimiś wynegocjowanymi dealami.

Jedna jest w ogóle niezwiązana z polityką amerykańską, ale przykład Iranu pokazuje nam, czy ułatwia nam właściwie udzielenie odpowiedzi, dlaczego z tej czwórki państw rewizjonistycznych Iran jest najsłabszym ogniwem.

Natomiast tu wydaje mi się, że mamy trochę z czym innym do czynienia, jeśli mówimy o Iranie.

Natomiast zastanawiam się czy nawet w ramach logiki tej strategii, znaczy może inaczej, nie jestem przekonany czy nawet w ramach logiki tej strategii to co teraz dzieje się, czy ta presja wywierana na Iran ma uzasadnienie.

Iran jest osłabiony jak nigdy.

Mamy wreszcie wzmocnienie, pozycja Azerbejdżanu ze znaczącą, liczącą nawet kilkanaście milionów ludzi, mniejszością azerską, zamieszkującą północny Iran przecież.

Władze w Iranie są nieco mniejszymi zwolennikami silnego aliansu z Federacją Rosyjską, bo taka koncesja też mogłaby być poczyniona.

Czy w związku z tym logika, czy z punktu widzenia Iranu, z punktu widzenia reżimu ajatollahów, nie jest tak, że skoro Amerykanie uderzą, to czy teraz nie należałoby jednak odpowiedzieć znacząco mocniej właśnie np.

po to, żeby zginęli amerykańscy żołnierze, żeby zginęli amerykańscy marynarze, bo Iran wie, że inaczej nie jest w stanie zniechęcić Amerykanów do tego, żeby

Ja bym tutaj zwrócił uwagę na jeden tekst, który się ukazał na Foreign Affairs, a który został napisany przez doświadczonego amerykańskiego negocjatora, który był zresztą nawet w ostatnich miesiącach zaangażowany w te negocjacje z Iranem po stronie amerykańskiej.

To znaczy, że tekst, którego tytuł brzmi, dlaczego Iran będzie eskalował.

I on właśnie przedstawia tę logikę tego, że jeżeli Iran nie odpowie znacząco, czyli nie będzie ofiar po stronie amerykańskiej,

Pojawiły się informacje mówiące o tym, że Amerykanie dostarczyli kilkanaście tysięcy terminali Starlink do Iranu, potajemnie.

Amerykanie zorganizowali siatkę przerzutu tego rodzaju sprzętu i dystrybucji na terenie Iranu.

Albo uzyskują koncesję wobec Iranu, albo obalą rząd.

Iran się trochę otworzy i tak dalej.

Tu się pojawia oczywiście pytanie, na ile osłabienie Iranu może wzmocnić takie myślenie Rosji o z jednej strony konieczności kontyntowania się tym, co już zdobyli na Ukrainie i kończenia tej wojny.

W tym, o co pytałeś, trochę pobrzmiewa może takie przeświadczenie o tym, że ta strategia Trumpa wobec Iranu przypomina trochę, czy można ją nazwać, czy określić tym chińskim powiedzeniem, zabij kurczaka, żeby przestraszyć małpę.

I to też myślę, że ta rozgrywka wokół Iranu, też to, co będzie się w związku z tym dalej działo wobec Chin i też wobec Rosji, powie nam trochę, która z tych frakcji wokół Trumpa zyskuje przewagę.