Mentionsy

Spokojny, skromny, uprzejmy i małomówny Igor Pticyn, jakim określali go znajomi i sąsiedzi, urodził się w 1972 roku w Kazaniu, następnie wraz ze swoim starszym bratem wychowywany był tylko przez oziębłą i surową matkę, co miało spowodować, iż stał się skryty i bardzo nieśmiały.

Mimo wszystko Igor Pticyn w 1994 roku z bardzo dobrym wynikiem ukończył studia, potem przez jakiś czas był pracownikiem uniwersyteckim, następnie przeniósł się do jednej z kazańskich szkół, gdzie uczył historii.

Około 2005 roku Igor Pticyn przyjął się do pracy jako ochroniarz w jednym z kazańskich przedsiębiorstw, skąd po kilku latach zwolnił się, by nająć się do pracy w firmie ochroniarskiej Podległej Rosgwardii, czyli Federalnej Służbie Wojsk Gwardii Narodowej Rosji.

Dzięki temu Igor Pticyn zaczął pracę jako ochroniarz w jednym z kazańskich przedsiębiorstw lotniczych, by pod koniec swojej kariery pełnić tam nawet funkcję szefa ochrony.

Całe dorosłe życie Igor Pticyn mieszkał z matką w dwupokojowym mieszkaniu przy ulicy Simonowa w Kazaniu.

Dorosły Igor Pticyn interesował się sztuką, filozofią i poezją, w wolnym czasie pisał wiersze, a jego znajomi i sąsiedzi wyrażali się o nim wyłącznie pozytywnie.

Pticyn nie miał nigdy żony, dzieci, nie miał konfliktów z prawem, nie wykazywał maniakalnych cech osobowościowych, nie utrzymywał z nikim głębszych relacji.

W latach 2009-2017 Igor Pticyn dopuścił się serii 13 udokumentowanych napaści na młode kobiety, w trakcie których pozbawił życia 3 z nich.

Jedynym kryterium, jakie Pticyn stosował w doborze swoich ofiar, był ich młody wiek.

Swoich napaści Pticyn dokonywał między innymi w popularnym kazańskim parku Le Biaget, na terenie którego znajdowało się jezioro z piaszczystą plażą, a wokół niego funkcjonowały liczne punkty gastronomiczne.

Pticyn napadał na kobiety też w rejonie jeziora Głębokie i w pobliżu kazańskich fabryk produkcji lotniczej, gdzie on sam pełnił funkcję pracownika ochrony.

Jego pierwszą śmiertelną ofiarą padła w sierpniu 2009 roku będąca wówczas pod wpływem alkoholu 30-letnia Julia, którą według jednej z wersji Pticyn po prostu zaczepił na ulicy, kiedy ta głośno rozmawiała z kimś przez telefon.

W maju 2011 roku, a więc dwa lata później, na terenie parku Liebiarze, Pticyn zaatakował siedemnastoletnią innę.

Po spotkaniu z Pticynem inna już nigdy nie wróci do zdrowia.

W lipcu 2011 roku Igor Pticyn dopuścił się gwałtu i zabójstwa 16-letniej Ksenii, która tego feralnego dla niej dnia udała się na spotkanie ze swoim chłopakiem.

Pticyn po prostu napadł na nią w rejonie ulicy Worowskiego w Kazaniu.

Miesiąc później, w sierpniu 2011 roku, Pticyn zamordował siedemnastoletnią Darię, która w związku z tym, iż jej koleżankę zatrzymała w domu matka, tego dnia samotnie wypoczywała nad jeziorem głębokim.

Niestety w konfrontacji z Pticynem, który zaszedł ją niepostrzeżenie od tyłu, młoda kobieta okazała się bezbronna.

Pticyn z jakiegoś powodu nie podjął próby jej zgwałcenia.

Rozzuchwalony swoją bezkarnością, Pticyn dopuścił się napaści na 36-letnią Ekaterinę, która krótko wcześniej przyleciała do Kazania z Brazylii, gdzie od wielu lat mieszkała.

Kobieta, która trenowała wschodnie sztuki walki, dała Pticynowi skuteczny odpór i nie pozwoliła mu zaciągnąć się w zarośla.

W 2016 roku zmarła matka Pticyna, co miało wywołać u niego głęboką żałobę.

Według innych źródeł zmarła rok później, a po jej śmierci Pticyn nie zaatakował już żadnej kobiety.

Rok później, w sierpniu 2017 roku, uzbrojony w nóż Igor Pticyn zaatakował na terenach przyległych do jeziora kolejną kobietę, lecz jego nie doszła ofiara, mimo gruźb, które wobec niej kierował, zdołała odeprzeć jego atak i się oddalić.

W 2017 roku niespodziewanie dla niego samego Igora Pticyna aresztowano w związku z podejrzeniem popełnienia przez niego przestępstwa, którego, jak się później okazało, sprawcą mógł być także on.

Jednym z właścicieli takiego telefonu był mężczyzna, którego Pticyn był wujkiem.

Tak więc równie dobrze to Pticyn mógł dokonać i tego napadu.

W związku z brakiem dowodów winy Pticyna został on wypuszczony na wolność, jednak pobrano od niego ślinę w celu prowadzenia dalszych czynności.

Od tego momentu seryjny zabójca Igor Pticyn, prawdopodobnie w obawie przed tym, że profil jego DNA figurował będzie w policyjnej bazie danych, nie dopuścił się już żadnego ataku na kobiety.

Pticyn początkowo zaprzeczał stawianym mu zarzutom 13 napaści na kobiety, lecz potem przyznał się do kolejnych 22, oznajmiając zdumionym śledczym, że trudnił się tym procederem aż od 1992 roku.

Jednym z najbardziej zuchwałych czynów Pticyna był gwałt na kobiecie w parku, którego ten dopuścił się na oczach jej małoletniego syna.

Potem okazało się, że Pticyn często zabierał ze sobą komplet dodatkowej odzieży i po wszystkim przebierał się.

Jako motyw swojego postępowania Pticyn podał nienawiść, wstręty i uprzedzenie do kobiet, typową mizoginię.

Na przełomie lutego i marca 2021 roku Pticyn brał udział w wizjach lokalnych w miejscach, w których dopuścił się swoich zbrodni.

Pticyna skazano na dożywotnie pozbawienie wolności z nakazem przymusowego leczenia psychiatrycznego.

Co ciekawe, po wielu sądowych bataliach rodzinom ofiar udało się uzyskać od Pticyna odszkodowanie, w tym zgodę na licytację należącego do niego mieszkania.

Na zakończenie tej sprawy o przypadek jego mieszkania na korzyść rodzin ofiar, jako że Pticyn uczestniczył w niej za pośrednictwem wideokonferencji, ten niespodziewanie zwrócił się

Jak natomiast wykazało śledztwo, to Pticyn zamordował ją zużyciem drewnianej pałki, zadając nastolatce nie mniej jak osiem ciosów.

W momencie, gdy próbowała spotkać się z Pticynem wzrokiem, ten zawsze obracał się do niej plecami.