Mentionsy

Dwa razy Edward Redliński.

Edwarda Redlińskiego mamy głównego bohatera Mariana Grzyba w tej roli świetny Marian Opania, który chłopski syn wykształcony w mieście powraca do swojej rodzinnej wsi i postanawia zmienić wszystkie tamtejsze obyczaje, postanawia wprowadzić tę wieś

Natomiast zacznijmy od Twojego spotkania z Edwardem Redlińskim.

Edward Redliński jako dziennikarz, bo jego skomplikowana droga do filmu, powiedzmy, bo tym się dzisiaj zajmujemy, polegała na tym, że studiował na Politechnice, studiował geodezję, studiował dziennikarstwo, ale z tego widać jakaś potrzeba pisania była w nim od dawna.

Okoliczności spotkania były bardzo dziwne, ponieważ umiłem się z Mentrakiem, nie wiedziałem, że będzie Redliński.

Redliński, który ufał

I Redliński bardzo się wahał, czy nie wycofać nazwiska.

To też świadczy o Redlińskim, który był bardzo uczciwym człowiekiem.

Redliński napisał o tym reportaż, a liści zmienił.

On mówi, dostaliśmy scenariusz od Redlińskiego.

Powiem więcej, że to co napisał Redliński w scenariuszu było bardzo filmowe.

Edward Redliński przychodzi na świat w 1940 roku, we Frampolu, to co już powiedziałeś.

Ale Ty, jak rozumiem, też Edwardem Redlińskim po polskich wsiach wtedy trochę jeździłeś.

I widziałem rzeczy nieprawdopodobne, ale najpierw zacznijmy od Redlińskiego.

Coś było tak absurdalnego, że Redliński musiał się z nami tam znaleźć.

Więc jeśli jesteśmy przy Redlińskim, to może pozwól Michale, że powiem Ci, jak on w pewnym sensie został scenarzystą, a przede wszystkim pisarzem na początku.

Kiedyś był u znajomych w Białymstoku, Edward Redliński.

I co robi Redliński?

To jest po prostu nieprawdopodobne, ale to jest właśnie cały Redliński.

Ale niesamowita proza, taka precyzyjna, no i też już teraz przechodzę do filmu dla Ciebie jako reżysera, no poddająca obrazy, sytuacje, detale, więc powiedz, czy ten scenariusz, który już istniał, jak sam powiedziałeś, czy on już był gotowy, czy Wy jeszcze sobie z Edwardem Redlińskim ten scenariusz przepisywaliście?

I żeby jeszcze to wszystko, żeby się dogadać z Redlińskim, to mu zaproponowałem, że chciałbym jedną scenę dołożyć.

I wracając jeszcze do samego Redlińskiego.

Redliński napisał jakby trzy części, trzy akty, prawda?

Jeszcze chcę Cię zapytać o Twoją drugą filmową przygodę z Redlińskim, ale jeszcze chwilę z awansem.

Ale teraz powoli żegnając się z awansem i przechodząc jeszcze do jednego filmu, który zrobiłeś właśnie z Edwardem Redlińskim, myślę o już dużo późniejszym tytule, Szczęśliwego Nowego Jorku.

W międzyczasie Edward Redliński jedzie do Nowego Jorku.

Wtręt Redlińskiego.

Edward Redliński i Nowy Jork zrobił jeszcze to.

Więc różnych smaków z Redlińskim próbowałem i tych wykwintnych.

Między nimi schodzi coś, rozmowa na Redlińskiego.

W związku z tym, jak przyszedłem do Edka Redlińskiego i powiedziałem mu, słuchaj, bardzo chciałbym z tego nakręcić film, to byłem jedenastym reżyserem czy producentem, bo to już czasy producenckie się zaczęły.

Zaraz Cię jeszcze dopytam, ale powiedziałeś o zaskakujących skojarzeniach, jakie miał Redliński.

No ale to jest Redliński.

Czy też był zadowolony Redliński z tej współpracy?

Z Edwardem Redlińskim pożegnaliśmy się w zeszłym roku, w 2024 odszedł od nas.

Z czym na takim ludzkim poziomie Edward Redliński będzie Ci się już zawsze kojarzył?

I coś tak jak awans nagle okazuje się, że jest aktualny po 50 latach, po pół wieku, to to jest jakieś szczęście nieprawdopodobne, ale to dowodzi, że to jest na początku Redliński, bo od niego się zaczęło.

Zakończyłeś pięknie skromną nutą, ale ja powiem tak, jeśli czytaliście państwo Chłopki, bo to taki wielki bestseller lat ostatnich, odsyłam do filmu Awans, odsyłam do książek Redlińskiego i zobaczycie, że ta tematyka już wtedy była wspaniale komentowana, a nawet humorystycznie przenikliwie traktowana.