Mentionsy

Jack Reeves nie wyglądał jak ktoś, kto mógłby kogokolwiek skrzywdzić.

Że to nie los był wspólnym mianownikiem tych zdarzeń, tylko Jack Reeves poznajdzie te historie.

Jack Reeves tracił żonę, a każda kolejna śmierć tylko umacniała obraz człowieka, któremu odebrano tak wiele.

Co jeśli Jack Reeves nie był ofiarą serii nieszczęść, tylko ich jedynym stałym elementem?

Jack Wayne Reeves przez dużą część swojego życia był kimś, kogo instytucje publiczne postrzegały jako stabilnego obywatela.

A jednak w 1967 roku 27-letni Jack Reeves zabił człowieka.

Reeves stwierdził, że zauważył mężczyznę zaglądającego przez okno do jego mieszkania i zareagował instynktownie.

Wyrok skazanego skrócono jeszcze bardziej i po 4 miesiącach Reeves szybko wrócił do normalnego życia.

Moment, w którym Reeves mógł się przekonać, że potrafi zabić i nie ponieść za to poważnych konsekwencji.

Kiedy w październiku 1994 roku zaginęła Emilita Reeves, żona Jacka, lokalna policja nie potraktowała sprawy z pełną powagą.

Jack Reeves zeznawał chłodno i rzeczowo.

Reeves tłumaczył spokojnie, że żona była niestabilna emocjonalnie, że nie pasowała do życia w Ameryce, że wielokrotnie mówiła o wyjeździe.

Do wydziału policji wpłynęło zgłoszenie od osób zaniepokojonych o Emilitę Reeves.

Przy drzwiach funkcjonariuszy przywitał Jack Reeves.

Detektywi zaczęli przeglądać się przeszłości Jacka Reevesa.

Chodzi o sprawę z 1978 roku, która dotyczyła Sharon Vaughan, drugiej żony Jacka Reevesa.

To z nią Reeves mieszkał we Włoszech, gdy zastrzelił nieznanego mężczyznę, za co później trafił do więzienia.

Reeves zeznał, że był w kuchni, gdy nagle usłyszał huk.

Aż do 1994 roku, gdy zaginęła Emilita, czwarta żona Jacka Reevesa.

Między Sharon a Emilitą była jeszcze jedna kobieta, trzecia żona Reevesa, Myung Hee Chung.

Reeves nalegał na szybką kremację i dopiął swego.

To, że Reeves nalegał na kremację kobiety i że nikt go nie powstrzymał.

Za każdym razem, gdy śledczy wracali do spraw związanych z Jackiem Reevesem, mieli wrażenie jakby odkrywali kolejne warstwy kłamstw.

Rozmawiałem z Jackiem Reevesem.

Czwartą żoną Jacka Reevesa i jednocześnie tą, od której zaczęło się formalne postępowanie przeciwko niemu była Emily Davia.

Reeves po przejściu na wojskową emeryturę i zakupie domu w Arlington w Teksasie szukał dla siebie towarzystwa.

Reeves zawarł je z potrzeby kobiecego towarzystwa, natomiast Emilita z myślą o zapewnieniu rodzinie stabilności finansowej oraz możliwości osiedlenia się w Stanach Zjednoczonych.

Reeves odesłał ją wtedy na Filipiny, twierdząc w rozmowach ze znajomymi, że dziecko nie jest jego.

W tym czasie Reeves sprowadził do swojego domu młodą Rosjankę.

Zeznał podczas przesłuchania Larry Constan, sąsiad Reevesa.

Po obejrzeniu zdjęć syna Reeves uznał, że Kendall może faktycznie być jego biologicznym dzieckiem.

Po jej zaginięciu Reeves znowu mówił o zniknięciu z własnej woli.

Jack Reeves został zatrzymany.

Pokazano powtarzający się skamat przemocy i zabójstw, którego ofiarami były trzy żony Jacka Reevesa.

Trzy z czterech żony Reevesa umierały lub znikały w momencie, gdy próbowały się uniezależnić.

Odeszła zanim Reeves zdążył przejąć nad nią kontrolę.

Na sali sądowej Jack Reeves siedział z tym samym chłodnym wyrazem twarzy, który towarzyszył mu już podczas śledztwa.

W trakcie śledztwa stworzono profil psychologiczny Reevesa.

Reeves nie był agresywny w oczach obcych.

Jack Reeves został skazany na 35 lat więzienia za zabójstwo Sharon Vaughn oraz 99 lat za zabójstwo Emily DeVia.

Reeves nigdy nie przyznał się do winy.

Przez lata Jack Reeves funkcjonował w cieniu reputacji pokrzywdzonego przez los wdowca.