Mentionsy

Kiedy opowiadała Pani o więzieniu, to przypomniał mi się taki tekst Adama Mickiewicza.

I chciałem się spytać o fascynację poezją Adama Mickiewicza właśnie, która była udziałem w Ruszy Luksemburg.

Mickiewicz był jej ukochanym poetą.

Mickiewicz i Johan von Gangt von Goethe to byli jej dwaj ukochani poeci.

Natomiast Mickiewicz był emocjonalnie dla niej bardzo ważny.

Jest takie zdanie w jej liście do ukochanego, że pisze, znowu nie cytuję tego bardzo wiernie, ale sens jest taki, że wczoraj nie miałam siły nic robić, byłam smutna, więc położyłam się w łóżku i czytałam Mickiewicza

Też ona często przywołała cytaty z Mickiewicza, nawet w pismach ekonomicznych, nawet pisząc o rozwoju przemysłu w Polsce potrafiła wpleść Mickiewicza.

Ta jej fascynacja Mickiewiczem jednocześnie nie ma nic wspólnego z takim dość rozpoczęcianym przekonaniem, że Mickiewicz pod koniec życia miał poglądy socjalistyczne.

Uważała, że Mickiewicz żadnym socjalistą nie był.

Czyli, że nawet właśnie jeśli nie można go utożsamiać politycznie z celami proletariatu, to jest znajomość Mickiewicza wartością, którą należy chronić i ona właśnie tak do tego podchodziła.

Kiedy czytałem Panią książkę, a rozmawiałem również o kolejnym tomie prelekcji paryskich Adama Mickiewicza wygłaszany w Collège de France z profesorem Krzysztofem Rutkowskim, to mu nadmieniłem, że oto jedną z wielbicielek Adama Mickiewicza, o czym on nie wiedział, była właśnie za sprawą Pani książki Róża Luksemburg.

co ją mogło łączyć z Adamem Mickiewiczem i on, co jest do odsłuchania w naszym śniadaniu z mistrzem, powiedział, że nie znając w ogóle tej historii, mówi, że Mickiewicz miał taki dar mówienia umiejętnego o uniwersalnym znaczeniu wolności.