Mentionsy

Panie profesorze, kończąc naszą rozmowę, kiedy słuchałem wykładu pana profesora, pojawiło mi się jedno pytanie, właśnie odwołujące się do tego dnia niezwykłego, o którym pan profesor powiedział 3 maja 1842 roku, gdzie wśród słuchaczy Adama Mickiewicza był drugi Adam, książę Adam Jerzy Czartoryski.

I ten dzień oczekiwania na Boże Narodzenie, Wigilia oczekiwania, 24 grudnia, to nie tylko dzień urodzin Adama Mickiewicza, ale to także imieniny wszystkich Adamów.

Relaks, stosunek dwóch Adamów, czyli księcia Adama Czartoryskiego i Adama Mickiewicza jest przykładem najbardziej...

księcia Adama Czartoryskiego do Mickiewicza i Mickiewicza do księcia Adama Czartoryskiego jest przykładem bardzo wspaniałym tego, że można ponad różnicami tak zwanych poglądów politycznych, nie politycznych, cokolwiek sobie pomyślimy, że można szanować tak pięknie różnicę.

Do końca życia i książe Adam, do końca życia Mickiewicza, bo książe Adam Czartoryski żył znacznie dłużej.

Mickiewicz okazywał wobec księcia Adama ogromny szacunek i wdzięczność i książe Adam Czartoryski ogromny szacunek i wdzięczność wobec Mickiewicza.

różniła Mickiewicza i Czartoryskiego w sposób naprawdę zasadniczy.

To końca życia Adama Mickiewicza.

Mickiewicza ogromnie poważał z wzajemnością.

Pamiętajmy też, że rola Adama Mickiewicza w utworzeniu katedry w Collège de France była bardzo duża.

Nie tylko on przyczynił się do tego, że katedra w Collège de France została utworzona, ale on w bardzo dużej mierze, bo jego zasługi są ogromne dla utworzenia katedry w Collège de France dla Mickiewicza.

czy właściwie uważał, że postawa księcia Adama wobec polityki europejskiej, czy metoda posługiwania się przez księcia Adama środkami dyplomatycznymi jest nieowocna, do niczego nie doprowadzi, to nawet wtedy szacunek Mickiewicza dla księcia Adama był ogromnie ważny.

Odpowiednio wcześniej uprzedził Adama Mickiewicza.

Ale nie to, co mówił książe Adam Czartoryski, nie jego krytyka zdenerwowała Mickiewicza podczas tego zebrania, tylko zupełnie coś innego.

I to niesłychanie zdenerwowało Mickiewicza i to pobudziło jego wystąpienie, które tak było niesłychane.

To było drugie złożenie już dymisji Mickiewicza.

Krótko mówiąc, książę Adam Czartoryski szanował Adama Mickiewicza do końca jego życia, znaczy Adama Mickiewicza życia, tu życia na ziemi, pomagał mu do końca

Ministrem Spraw Wewnętrznych zorganizował tak szwaną wyprawę naukową na wschód, czy też wyjazd Mickiewicza na wschód.

Nigdy książe Adam go nie dopuścił, bo nie opuścił Mickiewicza, ponieważ...

Bo książę Adam Czartoryski wiedział, że nikt nie jest w stanie objąć wielkości Adama Mickiewicza.

I dlatego książę Adam pomagał jak łuk Mickiewiczowi do końca życia Mickiewicza, mimo