Mentionsy

Przecież Pana Boga trzeba czymś zająć, pokazać Mu, że zasługuje, a Teresa właśnie pokazuje, że nic z tych rzeczy, że po prostu musisz z siebie zrezygnować i to jest niesamowicie trudne.

No, Boga wynikającą już w tych bezpośrednio, Teresy, dotyczących czasach zjansenizmu, wizją Boga wiecznie rozgniewanego, którego trzeba przebłagać, do którego jeśli już się podchodzi, to po tych wszystkich procedurach oczyszczenia i z wielkim drżeniem, no to faktycznie, to w jaki sposób Teresa wyraża swoją ufność, czy to w jaki sposób tę ufność przeżywa,

Bo tak jak wcześniej ten obraz Boga rozgniewanego i srogiego, jestem przekonany, że w bardzo dużej mierze wynikał po prostu z doświadczenia rodziny i modelu rodziny, który występował.

I fajnie, że w ogóle Marcin na to zwróciłeś uwagę, bo rzeczywiście dla nas to jest coś teraz takiego oczywistego, natomiast wydaje mi się, że wtedy to była taka nowość, że wiele osób mogło to nawet odczytać jako taką zuchwałość w stosunku do Boga, że to takie traktowanie Boga trochę jak kumpla, że Bóg nie może aż tak zbliżyć się do Niego.

Może nie tyle oszukać system, chociaż ja, bo ja to zawsze rozumiem jako takie zmuszanie Pana Boga do działania według mojej woli, bo ja zrobiłem

Właśnie, że należy znaleźć praktykę, należy znaleźć miejsce, należy znaleźć przedmiot, który damy jakiś uprzywilejowany dostęp do Boga.

że oni wszyscy na różne sposoby opisują to doświadczenie, że świętość nie jest ich wytworem, że nawet jeśli ten wysiłek jest obecny, nawet jeśli na początku jestem przekonany, że to ja się muszę wspiąć, no to patrząc już z tej drugiej perspektywy, z perspektywy tego duchowego przewrotu, z perspektywy tego doświadczenia Boga, który mnie uświęca, ja w pewnym momencie się orientuję, że świętość może być tylko Jego dziełem.

I czy każde pragnienie, które mam w życiu duchowym, pochodzi od Pana Boga?

Mianowicie wydaje mi się, że to jest też kwestia rozpoznania, które pragnienia faktycznie sięgają tej głębi, która przez Boga została w nas wpisana, a które są pragnieniami pozornymi.

Nie zależy, więc już po naszkicowaniu całej tej perspektywy, jak wspaniała jest ufność i jak wiele zależy od Boga, myślę, że warto jeszcze trochę wspomnieć, jak w tym kontekście, jaka jest rola mojego wysiłku i mojej współpracy, że jednak na tej małej drodze, jakkolwiek mała by ona była, nie pozostaje całkiem bezczynny i nie mogę siąść na poboczu i czekać, aż ta winda będzie przejeżdżać.

Ona cię po prostu otwiera na łaskę, ona nie sprawia, że tej łaski jest więcej, że ty sobie ją wysłużysz, tylko sprawia, że ty jesteś bardziej otwarty na tą łaskę i potrafisz tego Boga widzieć więcej, doświadczać go głębiej.