Mentionsy

Oczywiście Józef Kalinowski miał świadomość tego, że Maryja, Pan Bóg nigdy go nie opuścił, zawsze czuwali nad nim.

On myślał o swoim powołaniu, żeby jednak realizować drogę Bożą, to czego Bóg od niego chce, więc to też powstrzymywało go od pewnych działań.

Kalinowski był pokorny, on absolutnie nie chciał o tym słyszeć, on przyszedł odpokutować swoje życie, ale oczywiście Pan Bóg miał też swoje plany.

Zakony podzieliły ten los Karmelu, bo przecież zaborcy kasowali wszelkie klasztory, no ale jak Pan Bóg ma plan wobec niego, no to wszystkie przeszkody są tylko taką trampoliną, gdzie on się no wypi i wskoczy w ręce miłosiernego Boga, chociażby ten jego wiek.

Ojcowie różnych narodowości, już staruszkowie, więc Pan Bóg ma swoje również drogi i dał powołanie świętemu zakońkowi Rafałowi Kalinowskiemu, który właśnie tchnął nowego ducha, w jaki sposób zaczęły się powołania.

Pan Bóg ma swoje drogi i to, co chciał zrealizować, dzięki Rafałowi zrealizował.

No powołania dobrze, no Pan Bóg przyśle, ale też trzeba te powołania wychować.

Zapewniony tylko i wyłącznie kontakt z Bogiem poprzez ciszę, a wiadomo, że Pan Bóg przemawia w ciszy, więc aby zakon czynny mógł swoją misję pełnić w świecie, wśród ludzi, no to musi też odejść na pustynię na jakiś czas.

On wykształcony w duchowości, w teologii, nie miał prawa się pomylić, a mimo wszystko jakoś nie był przekonany, on troszkę zafiksowany na punkcie Matki Marchockiej, żeby ją wynieść na ołtarze, jakoś zbagatelizował Teresę, ale wiadomo, Pan Bóg ma

Są to okruchy łaski, Pan Bóg uświęca całego człowieka, uświęcił Rafała, no i on chce czynić cuda łaski, a szczególnie komu może patronować.