Mentionsy

Tak zgodnie charakteryzują Chopina jego biografowie.

Młody Chopin w Wielkopolsce

Chopin był niesamowicie czuły na dźwięk.

Chopin chyba musiał być bardzo wrażliwym człowiekiem, wrażliwym na wszystko, co go otacza i bardzo dużo przecież przebywał na wsi.

Tak pisał Fryderyk Chopin do swojego przyjaciela Tytusa Wojciechowskiego o weselu w Żychlinie, gdzie trafił wraz z doktorem Adamem Bogumiłem Helbichem, u którego gościł w Kaliszu.

Okazało się, że Chopin Nelasię poznał w Warszawie.

Tam zaraz na wstępie poznał Chopina niejaki Henryk Unruk z Dzięczyny Podpłonieca w powiecie dzisiejszym gościńskim, wtedy klopskim, gdyż był w Dusznikach w 826 roku i był na koncercie Chopina.

Chopin wtedy dał tam dwa koncerty na rzecz sierot.

Natychmiast Unruk opowiedział o tym zdarzeniu wszystkim uczestnikom wesela i Chopin stał się od razu bardzo popularny.

Wybiegł, urwał gałązkę bluszczu, przewiązał ją wstążeczką, wrócił, włożył na głowę Chopina i wypowiedział coś w rodzaju takiej rzymskiej sentencji.

No Chopin miał łzy w oczach, wszyscy mieli łzy w oczach, a ze źródeł w każdym razie wynika, że był to pierwszy wieniec laurowy dla Chopina, drugi wieniec mu ofiarowała rok później panna Moriolówna, czwórka gubernera, dziecka wielkiego księcia Konstantego, a trzecim no to namalował go de la Croix jako dantego wieńcu laurowym.

Czy Chopin tańczył na tym weselu, o którym mówiliśmy wcześniej?

Te słowa Fryderyk Chopin kierował do Tytusa Wojciechowskiego tuż przed wyjazdem do Strzyżewa, gdzie mieszkała jego matka chrzestna Anna ze Skarbków-Wiesiołowska wraz z mężem Stefanem.

Najnowocześniejszy w Polsce pojazd, którym Chopin do Kalisza przyjechał.

Była to bowiem stacja przesiadkowa, na której Chopin znalazł się 6 razy.

Jak zauważył Chopin, do panny Pauliny koniecznie się adresuje generał Niecielski.

Więc chyba, aby uwolnić ją od tych nieustannych umizgów, panna Biernacka namówiła Chopina, żeby zaprosił Paulinę do Tańcza i rzeczywiście ją zaprosił do Mazura.

W każdym razie Chopin zauważył, że obecny na tym wieczorze grafoman z Warszawy, ale wtedy już był inspektorem szkolnym w Płocku, kajetan Jaksa Marcinkowski, z zabłoconymi butami Mazura wywijał.

Po sukcesach koncertów fortepianowych w Warszawie zbliżał się czas wyjazdu Fryderyka Chopina z Królestwa Polskiego.

To jest zawsze, zawsze Chopin.

Wiadomo, że należy grać Chopina wydłużonymi palcami, opuszkami palców, ma się większy kontakt z klawiaturą.

Wielkopolska ma niezbadane zupełnie historię, no przecież ilu przyjaciół Chopina lub choćby jego znajomych osiedliło się na tej ziemi.

Pod Śremem osiedlił się, kupił wieś Stanisław Egbert Koźmian, Leon Śmiczkowski, któremu Chopin dedykował trzy mazurki opus 50., Cezary Plater, u którego według słów Juliusza Słowackiego Chopin się upił i przepięknie improwizował na pontepianie.

W Kaliszu żył Michał Mojżesz Flamm z żoną Heleną, u którego Chopin jadąc do Antonina nocono.

Kalisz w listopadzie 1830 roku stał się ostatnim miejscem w Wielkopolsce, gdzie zatrzymał się przejazdem Fryderyk Chopin.

5 listopada Chopin wyjeżdża wraz z Wojciechowskim do Wrocławia.

Ostatecznie Chopin wybrał drogę do Paryża, gdzie znalazł się 11 września 1831 roku.

W rolę Fryderyka Chopina wcielił się Piotr Dąbrowski, Anny ze Skarbków Wiesiołowskiej, Katarzyna Węglicka.