Mentionsy

– spytał dziadziuś.

Zaledwie zdążyłyśmy przestąpić próg, a dziadziuś już mówi, że sprawiłyśmy mu przyjemność.

Dziadziuś nie był specjalnie uradowany tym pomysłem.

Anna i ja szłyśmy z obu boków Dziadziusia i prowadziłyśmy go, bo przecież Dziadziuś nie widzi dokąd idzie.

Zaczęło trochę padać i zerwał się wiatr, ale nie zwracałyśmy na to uwagi, bo chciałyśmy za wszelką cenę, żeby dziadziuś był zadowolony.

Gdy tak szliśmy, dziadziuś odezwał się nagle.

Dziadziuś zaraz się rozebrał i położył do łóżka, chociaż to jeszcze nie był wieczór.

Dziadziuś wyglądał tak, jak gdyby był trochę zmęczony.

Myślałyśmy, że powie, że spacer był najprzyjemniejszy, lecz Dziadziuś powiedział,

Dziadziuś kończy 80 lat.

Ubiegłej niedzieli dziadziuś skończył 80 lat.

Dziadziuś był już ubrany i siedział w swoim fotelu na biegunach.

Wtedy dziadziuś zaczął płakać, a łzy kapały mu na brodę.

Ho, ho, tak, tak, że też ludzie pamiętają o takim staruszku jak ja, mówił dziadziuś.

Ciekawe jestem, ile razy właściwie dziadziuś powiedział HO HO TAK TAK w dniu swoich urodzin.

Lecz Dziadziuś nie odpowiedział na to.

Przeczytaliśmy to dziadziusiowi, a dziadziuś przytknął i wyglądał na bardzo zadowolonego, gdy mówił, więc piszą o tym nawet w gazecie.

Chociaż ja nie mogłam zrozumieć, że były właściciel gospodarstwa wiejskiego Anders Jan Andersson to to samo co dziadziuś.

Dziadziuś z Bullerbyn kończy w niedzielę 80 lat.

Czytałyśmy całą gazetę, lecz dziadziuś od czasu do czasu chciał, żebyśmy mu znów przeczytali o byłym właścicielu gospodarstwa.

Nie, nie, rzekł dziadziuś.

Dziadziuś bardzo śmiał się, gdy usłyszał, co mówimy.

Gdy dziadziuś poczuł się zmęczony, powiedzieliśmy mu dobranoc i poszliśmy do domu.