Mentionsy

Dzieci z Bullerbyn.

W Bullerbyn mamy bardzo dużo drzew wiśniowych.

Moje wiśnie miały jechać za granicę, gdy ja sama miałam zostać w Bullerbyn.

Pewnego dnia pastor z wielkiej wsi urządzał wielkie urodzinowe przyjęcie i zaprosił wszystkich z Bullerbyn.

Wrzeszczała tak okropnie, że słychać to było w całym Bullerbyn.

W każdym razie nie tylko twoje jezioro, bo ono jest wszystkich w Bullerbyn.

Nikomu innemu, prócz nas, którzy mieszkamy w Bullerbyn, nie wolno tam łowić raków i uważam, że tak jest dobrze.

Ten dzień, gdy się to zaczyna, jest niemal tak przyjemny jak gwiazdka, bo tego dnia wolno nam wszystkim dzieciom z Bullerbyn, oprócz Kerstin oczywiście, iść z tatusiem i wujkiem Erikiem i wujkiem Nilsem nad Jezioro Ciche.

Najprzyjemniejsze ze wszystkiego jest to, że możemy całą noc spać w lesie, bo ciche położone jest tak daleko od Bullerbyn, a droga do niego jest tak męcząca, mówi tatuś,

Zapakowaliśmy wszystko, co mieliśmy w obozowisku i powędrowaliśmy z powrotem do Bullerbyn.

Widzę dymy z Bullerbyn!

A gdy uszliśmy jeszcze kawałek drogi, zobaczyliśmy cały Bullerbyn.

— A mnie szkoda jest tych, którzy nie mieszkają w Bullerbyn — powiedziała Anna.