Mentionsy

Dzieci z Bullerbyn.

My wszystkie dzieci z Bullerbyn chodzimy razem do szkoły.

Wszystkie inne dzieci wiedziały o tym wcześniej, ale w Bullerbyn nie ma telefonu i nikt nie mógł nas zawiadomić.

Jest tak ciemno, że nie mógłby zobaczyć, że to tylko my, dzieci z Bullerbyn, idziemy przez ciemny las i śpiewamy.

Pewnego wieczora wszyscy rodzice z Bullerbyn pojechali na przyjęcie do sklepikarza w wielkiej wsi.

Śnieg walił, a wiatr tak wył, że w końcu pani zaniepokoiła się i powiedziała – Nie wiem, jak wy, dzieci z Bullerbyn, będziecie mogły dziś wrócić do domu.

Mieliśmy na to szaloną ochotę, lecz wiedzieliśmy, że w Bullerbyn będą się bardzo denerwować, jeśli nie wrócimy na noc.

Wtedy Anna i ja zaczęłyśmy płakać, bo już nie wierzyłyśmy w to, że kiedyś dojdziemy do domu, do Bullerbyn.

Jakże tęskniłam do domu, do Bullerbyn, do mamy i do mego łóżka.