Mentionsy

Ten zły baran nazywa się Urlik.

– Zapomniałam zupełnie o Urliku!

Myślę, że Urlik uważa, że to okropne, że ludzie wiążą go i kładą do łódki, a wszystkie jego żony i jagnięta stoją i przypatrują się.

Lecz Lasse nie miał odwagi odpowiedzieć za krzaka, żeby Urlik nie usłyszał, że ktoś tam się ukrywa.

Urlik był okropnie zły, że nie mógł nas ubuść.

Wcale na to nie wyglądało, że Urlikowi znudziło się nas pilnować.

Urlik zobaczył go i aż podskoczył z zachwytu.

Był to okropny widok, gdy Lasse biegał pomiędzy krzakami jałowca, a Urlik sadził tuż, tuż za nim.

W pewnej chwili Urlik przewrócił Lassego i wówczas wrzasnęliśmy tak, jak wrzeszczano w epoce kamiennej.

Urlik widocznie trochę się przestraszył tego wrzasku.

Urlik puścił się pędem za nim, a my krzyczyliśmy jeszcze głośniej.

Tamto wbiegł Lasse, urlik za nim.

Wleźliśmy wszyscy na szopę i przyglądaliśmy się urlikowi przez dziura w dach.

On sam miał otworzyć drzwi urlikowych, a potem pędem dobiec do łódki, zanim urlik zrozumie, o co chodzi.

Gdy odpływaliśmy, Urlik stał na brzegu i miał taką minę, jak gdyby bardzo się smucił, że odjeżdżamy.