Mentionsy

Teraz wszyscy coś mają” versus „kiedyś nikt nie miał orzeczenia o”. Między tymi dwiema skrajnościami rozciąga się dziś nasza rzeczywistość. Dostęp do diagnozowania jest większy niż w przeszłości, a jednocześnie wielu wystarczy wypełnienie krótkiego, internetowego testu, by jego wynik natychmiast uczynić fundamentem własnej tożsamości. Z jednej strony półki w księgarniach uginają się od poradników o życiu z ADHD (niektóre nazywają go życiową „supermocą”), w spektrum, z chorobą X lub zaburzeniem Y. Z drugiej – influencerzy w krótkich rolkach albo uczestnicy popularnych reality show (choćby Love is Blind) tłumaczą swoje zachowania (nierzadko nieodpowiedzialne, a często krzywdzące innych) stwierdzeniem: „Bo to ja i moje ADHD”.

Podczas spotkania krytycznie przyglądaliśmy się zjawisku, w którym diagnoza – często wyłącznie domniemana – staje się narzędziem do opisu siebie. Czasem również zwalniającym z autorefleksji. Zastanawialiśmy się, gdzie leży granica między zrozumieniem własnych ograniczeń a używaniem ich jako tarczy ochronnej („Zawaliłam przez moje ADHD”; „On jest po prostu toksyczny”).'
Rozmawialiśmy też o słowach, które wyciekły z gabinetów terapeutycznych i całkowicie zdominowały naszą codzienność. Czy ten nowy, na pozór pogłębiony język faktycznie pomaga lepiej rozumieć siebie i naszych bliskich, czy raczej zamyka nas w ograniczającym zbiorze medycznych etykiet?

W rozmowie wzięły udział:

Kama Wojtkiewicz – psycholożka, autorka podcastu Sznurowadła myśli i książki Sobą zajęci. O pułapkach samorozwoju i kultury terapeutycznej (Wydawnictwo Agora). Publikowała w takich magazynach, jak „Newsweek Psychologia”, „Tygodnik Powszechny”, „Vogue”, „Kukbuk”, „Wysokie Obcasy”, „Glamour”. Absolwentka prawa na King’s College London w Wielkiej Brytanii, jednolitych studiów magisterskich z psychologii klinicznej i zdrowia na Uniwersytecie SWPS w Warszawie oraz ZPSM nr 1 II stopnia w klasie skrzypiec. Doświadczenie kliniczne zdobywała na Oddziale Całodobowym w Klinice Psychiatrii, Stresu Bojowego i Psychotraumatologii w Wojskowym Instytucie Medycznym w Warszawie. Prowadzi warsztaty psychoedukacyjne, konsultacje psychologiczne i psychoedukuje w mediach społecznościowych (@sznurowadla.mysli).

Olimpia Jenczek – prezeska Fundacji Mamy Podobnie, samorzeczniczka ADHD, trenerka, podcasterka i organizatorka bezpłatnych spotkań psychoedukacyjnych „Korki z neuroróżnorodności” dla dorosłych. Przez kilka lat tworzyła strefę zdrowia psychicznego na Slot Art Festival. Prowadzi szkolenia i warsztaty z zakresu neuroróżnorodności dla firm i organizacji, szkoliła między innymi pracowników Benefit Systems, Brain Embassy, Taurona czy Generali. Współautorka raportu Neurokomfort w pracy i rekrutacji, czyli przed jakimi wyzwaniami stajemy jako neuroróżnorodni w świecie pełnym bodźców? przygotowanego z Pracuj.pl, nagrodzonego Brązowym Spinaczem w konkursie Złote Spinacze. W 2025 roku opublikowała książkę Życie z ADHD. Brakująca instrukcja obsługi (Wydawnictwo W.A.B.).

Debatę poprowadziła Magdalena Kicińska, redaktorka prowadząca w „Piśmie”, dziennikarka, reporterka, pisarka.

---
Zamów aktualne wydanie magazynu: https://magazynpismo.pl/kup-aktualny-numer-pisma/