Mentionsy

analizował kryzys finansowy z 2008 roku i rozmaite przekręty bankowe, ale Tajbi przede wszystkim jest dziennikarzem politycznym i publicystą.

Są to teksty głównie pisane przed ostatnimi wyborami prezydenckimi w Stanach, więc siłą rzeczy oddają one sytuację w mediach w momencie interpretowanym przez liberalną stronę, czyli stronę Tajbiego, jako taki trochę sąd ostateczny, taki ostatni bastion demokracji, ostatnia szansa na odwrót od Trumpa, czyli w sytuacji bardzo silnej polaryzacji, którą Tajbiej bierze pod lupę i, co ważne, robi to patrząc krytycznie na obie strony.

Rozmowę z doktorką Heleną Chmielewską-Schleifer, która na tę rozpacz Tajbiego dotyczącą takiej zgnilizny środowiska medialnego, raczej medialno-politycznego,

No i tutaj w przypadku Tajbiego pojawiło się dużo porównań na polskim rynku, że ten konflikt,

I Tajbi opisuje taką coraz bardziej skrajną polaryzację upartyjności.

Więc trzymając się jeszcze na moment tej przeszłości, która nam dzisiaj rezonuje, w przedmowie do swojej książki Tajbi stwierdza, że w poprzednim pokoleniu nie zdarzyłoby się wam zobaczyć, że przedstawiciele mediów nawołują do wzmożenia władzy cenzorskiej i regulowania środków masowego przekazu.

Tajbi też zwraca uwagę na to, jaka przynajmniej w Stanach Zjednoczonych, ale uważam, że w kontekście Polski to nie jest bardzo...

O tym też Tajbi mówi, że to przede wszystkim jest o tym.

I wiem, że masz właśnie do książki Tajbiego różne zastrzeżenia, że musimy powoli kończyć.

To na koniec cię zapytam, co w takim razie byś zaproponowała jako alternatywę wobec Tajbiego?

Wspomniana przez samego Tajbiego oczywiście Manufacturing Consent, Chomskiego i Hermana, to jest absolutnie klasyczna pozycja, którą czytają chyba wszyscy studenci dziennikarstwa.

I też wspomniana przez Tajbiego świetna pozycja, która pokazuje o tym, jak się właśnie spinuje skandale, żeby straszyć ludzi, czyli książka Stanleya Coena Folk Devils and Moral Panics z 72 roku, w której