Mentionsy

O tej książce bardzo wiele słyszałem, bo też postać Elzenberga nie była mi obca.

Nie dlatego, że ja go jakoś wtedy czytałem, właściwie nikt na zajęciach tego Elzenberga nam do czytania nie polecał, ale dlatego, że ja dużo czytałem esejów filozoficznych Bogusława Wolniewicza.

Elzenberga uczniem niewiernym, wyklętym trochę podobno przez mistrza w pewnym momencie, ale jednak mimo wszystko bardzo tego Elzenberga cenił i powracał do niego niejednokrotnie.

Ale tak naprawdę wróciłem do lektury Elzenberga przy okazji pracy nad powrotem Fatum, no bo z różnych powodów właśnie niektóre wątki, jakie wiedziałem, że Elzenberg porusza w kłopocie z istnieniem, jakoś wydały mi się inspirujące i chciałem sięgnąć do samego źródła.

który bardzo był Elzenbergowi oddany, zresztą wiersze dla Elzenberga pisał.

O tym mogą Państwo sobie poczytać w jakichś biograficznych notach dotyczących Elzenberga.