Mentionsy

Barbara i Wojciech Kilarowie.

O barbarze Kilar można się właściwie dowiedzieć tylko z wywiadów Wojciecha Kilara, z tego co o niej mówił.

Wojciech Kilar to jeden z najsłynniejszych polskich kompozytorów muzyki poważnej i filmowej.

No to właściwie jest legenda, którą opowiadał Wojciech Kilar, jak się poznali.

Dlatego, bo Wojciech Kilar jakoś nie mógł się opowiedzieć, krótko mówiąc.

Bardziej odważny był profesor Jasiński, ale pan Wojciech Kilar też lubił do tych pisemek zaglądać.

Jako pianista młodziutki, piętnastoletni Wojciech Kilar zadebiutował w 1947 roku na Konkursie Młodych Talentów, wykonując własne dwie miniatury dziecięce.

Podobno tak mówi Wojciech Kilar i przyjaciele domu, że ona nigdy nie zwracała mu uwagi.

Natomiast to, co mówił mi Wojciech Kilar, że pani Barbara, która nie nadużywa alkoholu, przestała pić ten alkohol.

Natomiast pan Wojciech Kilar przyznał mi się, że on do kościoła lubił chodzić,

Z tej inspiracji religijnej Wojciech Kilar skomponował wiele utworów sakralnych, między innymi mszę w intencji pokoju na nowe tysiąclecie – Missa Propace.

Kiedy pierwszy raz poszłam do państwa Kilarów, przywitałam się z panią Basią, bo ona zawsze czekała przy telefonie i odbierała, przy drzwiach i przy telefonie odbierała telefon od wszystkich dzwoniących do pana Wojciecha Kilara.

Pan Wojciech Kilar ze mną porozmawia.

Czyli też taki moment, który prawdopodobnie odczuwał Wojciech Kilar w stosunku do swojej żony Barbary, że tak bardzo łączył się z nią w chorobie.

To pan Wojciech Kilar mówił, że aż nie śmiał rozpaczać, ponieważ była tak schorowana i cierpiąca na te wszystkie rozliczne choroby, przecież na koniec to właściwie wyjeżdżała tylko przed dom w masce nawet częstotlenowej, żeby wspomagać jej oddychanie.

Wojciech Kilar sławę światową zawdzięcza muzyce, którą stworzył do filmów.

Kiedy czytał mi ten wiersz, pan Wojciech Kilar, czułam wzruszenie w jego głosie i potem powiedział tylko, no wie pani o kogo chodzi.

Ta miłość jest niesamowita, bo Wojciech Kilar, człowiek, który jak mówił mi i innym dziennikarzom, że w tym początkowym okresie życia były ważne dla niego kobiety, wino i śpiew, muzyka na pewno, komponowanie, ta muzyka sonorystyczna, eksperymenty, właściwie poszukiwanie nowej sztuki, jak wspominał go Krzysztof Zanussi.

Jeszcze przed rokiem 68, zanim się poznali tak bliżej, bo byli przyjaciółmi do końca życia pana Wojciecha Kilara, to najpierw jak do knajpy wchodził Kilar, to widać było jego wielki brzuch wtaczający się, a dopiero potem postać kompozytora.

I ten Wojciech Kilar przez swoją żonę, no za jej przykładem, przez jej poświęcenie, przez jej ofiarę można powiedzieć z życia, no stał się zupełnie innym człowiekiem.

Pomagali wielu ludziom, zwłaszcza pan Wojciech Kilar, ponieważ skłaniała go do tego na początku pani Barbara.

I zresztą pan Wojciech Kilar kiedyś mi powiedział, czytam te sonety i tak sobie myślę, że z Francesco ponad wiekami podaliśmy sobie rękę.

On opiewał swoją kochaną słowem, no a Wojciech Kilar opiewał swoją kochaną, opisywał i wielbił przez muzykę, która zostanie na wieki.