Mentionsy

Stefan Suberlak podobał się kobietom.

Stefan Suberlak ubierał się bardzo prosto, ale nosił zazwyczaj takie charakterystyczne elementy, jak taki szalik w czarno-białą pepitę i kapelusik, niewielki kapelusik, z którym się prawie, że nie rozstawał.

W związku z tym Stefan Suberlak, zwłaszcza w późniejszym wieku, robił sobie takie klasyczne zaczeski.

Stefan Suberlak był jednym z najbardziej popularnych

Ta kobiecość u Stefana Suberlaka w jego twórczości pojawia się bardzo często, choć rzadko się o niej mówi.

Stefan Suberlak często dostrzegał kobiety i wartość ich pracy, wartość ich osobowości i często je przedstawiał w swojej sztuce.

A zatem sam Stefan Suberlak również był wrażliwy na uroki kobiecości.

Rzeczywiście była przepiękną kobietą, w której Stefan Suberlak zakochał się bez pamięci.

Pobrali się, kiedy Stefan Suberlak miał lat trzydzieści, dokładnie w pięćdziesiątym ósmym roku i byli jak dwa ptaszki.

W tym domu Stefan Suberlak pracował, tworzył swoje grafiki.

Dlatego, że Stefan Suberlak świetnie zarabiał sprzedając swoje grafiki, swoje obrazy.

I pewnego razu Stefan Suberlak dostał zlecenie stworzenia z grafitta, czyli takiej techniki malarstwa wielkoformatowego czarno-białej.

W kilkunastu dniach Stefan Suberlak, skończywszy pracę nieco wcześniej, otrzymawszy za nią solidne wynagrodzenie i podzieliwszy się tym wynagrodzeniem ze swoim pomocnikiem, wracał pełen radości i nadziei na spotkanie ze swoją piękną żoną do domu.

W 1968 roku Stefan Suberlak z Urszulą się rozwiedli i ona zatrzymała przy sobie starszą córkę, a młodszy, dwuletni i mocno chorowity syn został razem ze Stefanem Suberlakiem.

Stefan Suberlak, będąc człowiekiem, który bliżej był chmur i nieba niż ziemi, musiał się sam opiekować dwuletnim synem.

Żeby właśnie wszystko dogadać, to Stefan Suberlak w końcu się nie zdecydował.

I rzeczywiście była taką osobą niezwykle ciepłą, serdeczną, która Stefanowi Suberlakowi od nowa stworzyła dom i taką bazę.

Ale też zajmowała się Stefanem Suberlakiem, który był osobą, tak jak mówiłam, nie do końca stojącą mocno na ziemi.

Proszę sobie wyobrazić, jeden ze świadków opowiadał mi taką sytuację, że Stefan Suberlak kupił sobie pasek, ale ten pasek był za duży i Stefan Suberlak pytał osób postronnych, co on ma z tym zrobić.

Ta anegdota, myślę, bardzo dużo mówi o tym, jakim człowiekiem był Stefan Suberlak, a zatem on potrzebował po prostu osoby, która by go otoczyła opieką.

Jakby twórczość Stefana Suberlaka ponownie się odrodziła.

Chyba bardziej w typie Stefana Suberlaka.

Myślę, że ona, tak jak i Stefan Suberlak, miała w sobie to ciepło niezwykłe.

Znowu Stefan Suberlak stał się wielkim artystą.

Oni też jeździli w góry do Ujsou, które stały się takim drugim matecznikiem Stefana Suberlaka, gdzie odpoczywał, gdzie wrócił do malowania pejzaży jako takich wtedy.

Stefana Suberlaka wtedy nie było w domu.

Był to drugi cios w samo serce Stefana Suberlaka.

To taka klasyczna kompozycja Stefana Suberlaka.

Stefan Suberlak chciał nam powiedzieć, że ten cały jego świat, ale oczywiście i świat Zosi, rozpadł się nagle, pęknął niczym skała, która pęka na dwie części i już nie ma czego zbierać.

Najwięcej obiektów, bo ponad 180, Stefana Suberlaka jest w Muzeum Historii Katowic.

Stefan Suberlak całe życie szukał swojej idealnej miłości.