Mentionsy

Dulembianka

Dulembianka potem napisała po śmierci Konopnickiej, spisała jakby ich życie, bardzo niewyraźnym pismem i bardzo skrótowo, ale właśnie napisała, że poznały się tam na tej oboźnej.

I Dulembianka też tam wspomina w tym notesie, że spotykają się razem, na Frascati mieszkała wtedy Konopnicka, że sobie wyjeżdżają.

Prawie do końca życia, dopóki nie dostała daru narodowego w postaci dworku w Żarnowcu, no to podróżowała po Europie i towarzyszyła jej przy tym Maria Dulembianka.

Już zawsze były ze sobą razem i kiedy się rozstawały, bo Dulembianka była malarką, więc musiała pojechać namalować jakiś obraz, miała zlecenie, albo jechała odwiedzić rodzinę we Lwowie, albo jechała do cyrychu, gdzie mieszkała jej siostra, to pisały do siebie bardzo dużo listów, no i nic z tego się nie zachowało.

Kiedy Dulembianka chorowała, też Konopnicka się nie opiekowała.

Kiedy chorowała Konopnicka, a bardzo dużo chorowała, była bardzo chorowita, Dulembianka się nie opiekowała.

Konopnicka miała taką rolę bardziej kobiecą, czyli szyła, gotowała, ogarniała takie życie wewnętrzne, a Dulembianka była taką osobą na zewnątrz.

Dulembianka nie nosiła, bo to jeszcze nie była ta epoka.

Majstrem w tym związku była Dulembianka, a Konopnicka była czeladnikiem.

Maria Konopnicka i Maria Dulembianka przeżyły wspólnie ponad 20 lat.

Gdy 9 lat później zmarła Maria Dulembianka, pochowano ją w grobie obok Marii Konopnickiej.