Mentionsy

Edward Stachura, no legenda silna, wyrazista legenda mojego pokolenia i pokolenia autora tej audycji.

Stachura wtargnął do polskiej poezji, ale także do wyobraźni odbiorców i to było coś tak silnego, tak autentycznego, że trudno znaleźć podobieństwa w przypadkach innych autorów.

Miał Stachura coś infantylnego.

Oni się poznali na początku lat sześćdziesiątych i Stachura się ożenił.

W 1962 roku Stachura już był stachurą, to znaczy to już jest facet, który młody bardzo, ale on już publikuje.

To był dom bardzo mieszczański, jak czytałem, jak się dowiedziałem, a zatem wspomniana schludność Stachura.

I to się niekoniecznie kojarzy z taką postacią jak Stachura, ale to wszystko lśniło świeżością i czystością.

Dorabiał Stachura spotkaniami autorskimi.

Stachura pokochał, tutaj absolutnie pokochał i tego słowa używał kolejną kobietę.

Ma 18 lat, Stachura ma wtedy lat 39.

Coraz bardziej Stachura czuł, że...

Spotkali się jeszcze raz, latem 1979 roku, gdy Stachura był po wypadku, w którym stracił część prawej dłoni.

Pań osób, którym Stachura otworzył serce.

Pisał Stachura pięknie o miłości.

Nie jestem znawcą psychiki kobiet, któż jest, ale myślę, że Stachura mógł liczyć na pomoc.

Ale na koniec okazało się, że jest to niemożliwe, że te ręce go nie uratują i Stachura, którego dłoń została krótko przed śmiercią okaleczona, rzucił się pod pociąg, nie zginął wówczas, ale został okaleczony.

Stachura sam sobie odebrał życie w sposób najbardziej makabryczny, jaki sobie można wyobrazić, zresztą każda śmierć samobójcza