Mentionsy

My znamy Majakowskiego trybuna, o tubalnym głosie, wychodzącego, machającego rękami, krzyczącego z podniesionym czołem, rozwianą cukryną na początku, albo potem z łysą głową, prawda?

Dopiero w 2015 roku zaczął się ten romans, który trwał właściwie z przeróżnymi przygodami przez 15 lat, czyli do śmierci Majakowskiego, mimo że wiele różnych po drodze oboje mieli przygód, a nawet namiętności, bo Lila była pod tym względem osobą czerpiącą z zasobów świata pełnymi garściami.

To był kolega, dobry znajomy Majakowskiego, krytyk literacki, historyk literatury i spokojnie przyjął to wszystko.

Lila się oświadczyła mu, że ona kocha Majakowskiego i jakoś ten związek jej z mężem był taki, że nie był za bardzo bliski cieleśnie, że tak powiem.

To możliwe, że nie pokochałaby Majakowskiego i że gdyby go nie było, to inaczej by wyglądały jej związki, że ona miała jakieś poczucie bezpieczeństwa, dlatego że był osia.

Przy tym też Brick wielbił Majakowskiego jako poetę, jako twórcę, jako człowieka.

Na przykład Lila napisała kiedyś, że uwielbiałam katować Majakowskiego.

Wyjechała gdzieś tam w jakąś podróż roczną, spędziła cztery miesiące w Londynie, Berlinie, Paryżu, gdzie razem z ówczesną żoną już Aragona, swoją siostrą, a jedną z pierwszych namiętności Majakowskiego, prowadziły dzienniki swoich zdobyczy erotycznych.

Patrzę na to z perspektywy legendy największej miłości Majakowskiego, prawda?

Była obiektem namiętności Majakowskiego, a on to wszystko wiedział równocześnie.

Możliwe, że też poziom fascynacji Majakowskiego był większy niż w przypadku romansów takich przypadkowych.

W każdym razie jest rok 29, nasilają się te wszystkie historie związane z kontekstem życia literackiego, te nagonki na Majakowskiego i tak dalej.

I Weronika, która potem jakby do końca stanie się już jedną z kobiet Majakowskiego w takim sensie trwałym, bo tamte to było wszystko ulotne, przelotne romanse jednak.

Są takie wspomnienia Walentina Katajewa o ostatnim wieczorze w życiu Majakowskiego, jak siedzieli, było sporo ludzi i oni się przerzucali karteczkami, pisali do siebie jakieś karteczki i się przerzucali przez cały pokój.