Mentionsy

Roman Polański.

I co ma, jak myślisz, co ma do powiedzenia pan Fibak na temat swojego idola Romana Polańskiego?

I właśnie wzorem dla mnie był Roman Polański, czy Skojimowski.

Polański, Skojimowski, ci dwaj najbardziej.

Później Kieślowski, Wajda, wiadomo, ale wtedy Skojimowski i Polański, bo oni się przybyli w świecie i bardzo mnie imponowali.

Lubiłem, ceniłem filmy Polańskiego, jest wyjątkową postacią, wyjątkowa inteligencja.

Dla Polańskiego to się wyjątkowo pechowo wszystko złożyło, ułożyło w domu Nicholsona, że on nie zdawał sobie sprawy z tego, co tam się dzieje.

Nie tłumaczę tego, nie mówię, że to w jakikolwiek sposób tłumaczę, bo już wiem, czuję, jaka będzie reakcja i nie bronię jego, ale tylko wspominam, że on nie miał takiej pełnej świadomości, co się dzieje, natomiast ona z matką zaplanowały te wizyty u Nicholsona i chciała w jakimś filmie wystąpić, miała jakieś nadzieje o karierę i tak dalej i wiemy, że wybaczyła Polańskiemu i ona raczej nie ma tej strony.

I też w pewnym sensie cieszę się, że to mówił czy Janusz, czy Agnieszka Holland, czy Janusz Głowacki, że jednak powinniśmy mieć inne kryteria, inaczej spojrzeć na to, co w żaden sposób nie wybiela Polańskiego.

Tak, żeby wreszcie ludzie powiedzieli, dali Polańskiemu spokój.

Twoi mistrzowie to Polański i Skolimowski, dwóch niezwykłych facetów

W Paryżu to jest trochę pechowo, tak jak z Polańskim.

Ale przychodziły i Sarkozy, i Sting, i Polański, i Obrichski z rodziną, i Claudia Schiffer, no przeróżne osoby.