Mentionsy

No i wtedy ten nasz gospodarz powiedział do jednego z ochroniarzy, mówi, zabierz go do kościoła.

Tak sobie myślę, podejrzewam, że kościoła katolickiego w Pakistanie za bardzo nie ma.

I potem zaczyna się dzień, nikt nie mówi tobie, co się będzie działo i teraz jedziemy do kościoła, a potem jedziemy na spotkanie, a potem jedziemy do kogoś do domu i bez względu na to, gdzie byśmy nie pojechali, to tam trzeba usługiwać ludziom.

I to było takie, no, bardzo nas to dotykało, bo w Polsce jednak, jak się modlimy w różnych kościołach, to ludzie głównie proszą o zdrowotne kwestie.

I potem idziemy do kościoła.

I w tym momencie ta kobieta wchodzi do tego kościoła, idzie przez środek

Kościoła podchodzi do mnie, bierze mikrofon z mojej ręki.

No i ewidentnie wszyscy widzieli, że ta kobieta musiała przyjść ze swojego domu do tego kościoła, więc to był taki cud dla nas też wielki i też dla nas nauka, żeby się nie poddawać modlitwie.

Może warto powiedzieć, że na samym początku, kiedy te rodziny są uwalniane, to ważnym elementem jest to, żeby one były częścią takiego żywego kościoła już na wolności, żeby były częścią wspólnoty, bo oni nie umieją żyć na wolności, więc muszą się wszystkiego nauczyć.

I te opowieści właśnie o uzdrowieniach, o przebudzeniu duchowym sprawiają, że w kościołach ludzie się budzą, że ludzie chcą też tego, że widzą, że jest więcej, że Bóg też może działać tutaj w Polsce.

I tak wiesz, chodzą do kościoła dwa czy trzy razy w tygodniu nawet, jeżdżą na konferencje, jest fajnie, ale nie znają swojego powołania, nie umieją tak żyć w takim poświęceniu, takiej pierwszej linii frontu, tak jak Jezus.

Ale z kolei widzimy, że kościoły, wspólnoty często się bawią, że jakby traktują Boga jako taką rozrywkę, że wiesz, przyjdziemy do kościoła, będzie fajnie, będzie fajna atmosfera, potem będzie kawka, pogadamy sobie.