Mentionsy

Bóg dla mnie był surowy.

Miałam taki przekrzywiony obraz, że jak czegoś nie zrobię, to w zasadzie Bóg mi nie pomoże.

Rodzice już nie żyją, no ale jednak nie słyszałam nigdy o Bogu, a babcia zawsze mówiła, jak coś przeskrobałam, to dobrze, Bóg cię pokarał, więc ja w zasadzie nie czułam jakby...

No widocznie ja za mało się staram, widocznie gdzieś za mało robię, żeby Bóg wysłuchał moich modlitw, żeby rodzice żyli w zgodzie.

Ja gdzieś o tym Bogu, byłam zawsze osobą wierzącą i gdzieś wiedziałam, że ten Bóg stworzył świat, że stworzył nas, ale w zasadzie nie czułam nigdy obecności.

No i w zasadzie ten ślub kościelny wzięłam, poszłam do tego, zaczęłam chodzić do kościoła, odeszłam od kościoła, ale Bóg mnie nie puścił.

w ogóle być pełna podziwu, jak Bóg przychodzi, jak uzdrawia, jak dotyka ludzi i sobie zaczęłam myśleć, jejku, przecież mnie może spotkać to samo, przecież ja mogę też tego jakby doświadczyć, zwłaszcza, że ja już chorowałam przewlekle na zatoki, miałam chore zatoki.

Ale już wiadomo, już chorowałam i w zasadzie też jakby chciałam zobaczyć, czy ten Bóg coś zrobi dla mnie, że pojadę i zobaczę, jak to będzie.

Ja w ogóle już wtedy za jakąś kobietę się modliłam, już miałam taki moment, że czułam, że chcę się modlić za ludzi, że takie otwarcie już serca na to, że jejku, to jest niesamowite, że jestem w takim miejscu, że ja widzę jak Bóg działa, jak te słowa Marcina na mnie działają, jak one we mnie pracują.

Do tej pory nie chodzi do kościoła, córa też nie, ale wierzę, że gdzieś Bóg też ich przeprowadzi.

Zaczęłam też na rekolekcje ignacjańskie jeździć, więc też gdzieś medytowałam, zaczęłam prowadzić dziennik duchowy, więc gdzieś ten Bóg coraz bardziej mnie przemieniał.

W każdym razie chciałabym teraz powiedzieć, wejść teraz w tą sferę, kiedy już Bóg mocniej zaczął działać w moim życiu, kiedy pojawiały się jakieś u mnie choroby,

I też on stawiał mi bóg takich ludzi, właśnie nawet ze wspólnoty.

No ale podejrzewam, że może dobrze się stało, bo Bóg chciał mi pokazać coś innego i w zasadzie dalej idąc, ja gdzieś te zatoki miałam ogarnięte, ale później pojawił się guz piersi, gdzie też Bóg tutaj przeprowadził mnie przez ciężką drogę, dlatego że lekarz od razu założył, że to jest rak, od razu, bo guz jest taki i taki, będzie miała pani biopsję grubą i głową i po prostu będziemy to leczyć.

Tutaj też Bóg zrobił bardzo dużą robotę, ale to może pominę.

Mimo tego, że wiem, że był Bóg, bo ja ciągle się gdzieś modliłam i prosiłam, Boże, przyjdź, chociaż daj mi tą siłę, żebym ja ten kurs ukończyła, no bo no...

Bóg postawił mi osobę, widocznie On mnie tutaj widział, On mnie tutaj do tego powołał, że ja mam przejść ten kurs.

Ale Krzysiek jest dalej, jest Bóg, który może coś zrobić, który może coś zmienić.

Ja w to nie wierzyłam, ja to wypierałam, ja po prostu wiedziałam, że ja w imię Jezusa Chrystusa się tego wszystkiego wyrzekam, to jest kłamstwo i ja wiem, że ja nie chcę tej choroby, bo Bóg jest wierny, On jest drogą, prawdą i życiem i On mnie przez to przeprowadzi, prawda?

Gdzieś tutaj też pokazało mi to, że mąż chyba, nie mąż, tylko Bóg działa w naszym domu, że on to widzi, że on jest, że on nas słyszy, chociaż ja już miałam takie chwile, że mąż mnie ściągał w dół, po prostu wciąż.

Ja wróciłam do domu, ja zaczęłam wszystko jeść i on mówi, że ja wiedziałam, że Bóg coś zrobi, tylko ja nie chciałam ci o tym powiedzieć, bo ja go sprawdzałem.

A on mówi, no widzisz, a jednak można, no bo Bóg cię uzdrowił.

Więc jest do tej pory dobrze, ale tak jak mówię, ja rozumiem ludzi, którzy może w tym nie widzą uzdrowienia, ale dla mnie Bóg pokazał mi, że słyszy mojego męża i mnie, że pomimo tego, że jego nie ma,

Na to, że Bóg jest...

miłością, że On jest dobrocią, że On przychodzi, jest i teraz i uzdrawia dzisiaj, nie tylko kiedyś, tylko dzisiaj, bo ja to moim mężowi mówię, Krzysiek, jakbyś zaczął czytać Biblię, to byś wiedział, że Bóg żyje z nami cały czas, teraz, wszędzie.