Mentionsy

To był taki obrazek z środka IPN-u i rozmawiałam z jednym z pracowników Instytutu, który wspominał rozmowę z Karolem Nawrockim.

Koniec końców Muzeum II Wojny Światowej okazało się trampoliną do IPN-u, a IPN trampoliną do prezesury, do prezydentury, przepraszam.

Ale prezesura jest tutaj istotnym słowem, dlatego że pamiętajmy, iż Jarosław Kaczyński jest taką postacią, dla której IPN jest ważny.

Natomiast Karola Polejowskiego Karol Nawrocki później zabrał ze sobą do IPN-u.

To jest dobry przykład na to, że Karol Nawrocki otacza się określonymi ludźmi i on potem ich zabiera ze sobą, bo do pałacu też zabiera pewnych ludzi, których miał ze sobą w IPN-ie, czy którzy byli ważni na jego drodze.

Zabiera z IPN-u rzecznika Rafała Aleśkiewicza, zabiera Sławomira Cenckiewicza, o którym pewnie sobie jeszcze dzisiaj tutaj powiemy.

Wszyscy ludzie prezydenta to są jednocześnie ludzie z IPN-u, tak jak mówiła Estera, ale też ludzie z Prawa i Sprawiedliwości.

Zresztą bardzo wiele osób w Prawie i Sprawiedliwości pozna prezesem Kaczyńskim, który znał z tego, co pamiętam, Nawrockiego, tak jak rozmawialiśmy wcześniej z jego prezesury w IPN-ie.

Jestem ciekaw w ogóle, jak będzie to wyglądało, jeśli chodzi o relacje ludzi Prawa i Sprawiedliwości właśnie z ludźmi z IPN-u, tak?

Muzeum II Wojny, IPN, prezydentura.

Cenckiewicz, ludzie z IPN-u, była ta dyskusja o Czarnku, który ostatecznie szefem kancelarii nie został.

Myślę, że to były czasy w IPN-ie.

To tam następowało pewne zbliżenie między prezesem IPN-u a Solidarną Polską w kwestii Muzeum Żołnierzy Wyklętych.

Wspomniałaś o IPN-ie.

Rzecznikiem prezydenta Karola Nawrockiego będzie były rzecznik IPN-u, chociaż jeszcze chyba nim jest, Rafał Leśkiewicz.

Bo on w IPN-ie był takim niezatapialnym.

Był taki żart w IPN-ie.

A tuż był żart w IPN-ie, że Rafał Leśkiewicz powinien być wpisany w ustawę o Instytucie Pamięci Narodowej, dlatego że Rafał Leśkiewicz przetrwał wszystkich prezesów Instytutu Pamięci Narodowej, więc jest niewątpliwie doświadczony.

No ale też oceniając jako dziennikarka współpracę z rzecznikiem Rafałem Leśkiewiczem, mogę się z Rafałem Leśkiewiczem nie zgadzać na różne poglądy historyczne czy dotyczące tego, jak powinien wyglądać IPN, ale jest osobą, która zawsze odbierała telefon, odpisywała płyskawicznie, autoryzował wypowiedzi sprawnie i też bardzo szybko, więc był na pewno profesjonalistą.

Myślę, że zdobył jego zaufanie i to też jest jakaś sztuka, że właśnie jeśli ktoś był od tylu lat na różnych stanowiskach w IPN-ie i za tylu różnych prezesów, ale przetrwał i zdobył zaufanie na tyle, by pójść.

Też pytanie oczywiście, jak będzie wyglądała komunikacja Pałacu Prezydenckiego, bo wiemy, że to też nie jest jakaś taka banalna sprawa do końca, że bycie rzecznikiem IPN-u, a bycie rzecznikiem Pałacu Prezydenckiego, prezydenta to są dwie jednak różne sprawy.

IPN to jest poważna instytucja.

Ja mam dzisiaj też swoje wielkie dni, że od tylu lat pisałam o IPN-ie.

Wszyscy, co ty się tym IPN-em zajmujesz, to się okazuje, że z IPN-u jest prezydent.

Zobaczymy na ile ten wewnętrzny układ sił, bo jeszcze jest Cenckiewicz, jest środowisko IPN-u, środowisko PiS-u.