Mentionsy

Teraz powraca Pani w polskim tłumaczeniu, bo książka w oryginale ukazała się już parę lat temu, ale teraz dostajemy polskie tłumaczenie dylogii pierwszej części, pierwszego tomu cesarzowej Piotra.

I kiedy opisywałam spotkanie Piotra I i Augusta Mocnego w Birżach na Litwie, napotknęłam się na fakt, że Piotr I miał żonę Litwinką.

No, ale tak wszystko jakoś tematycznie sklejało się z wielu stron, bo to też i temat czasu, który jest bardzo ważny i w tej powieści, w życiu Piotra I i zderzenia właśnie, zderzenia się dwóch kultur, zachodu i wschodu w jednym lżeństwie, my to wszystko...

Było mnóstwo źródeł, bo epoka Piotra I jest bardzo dobrze udokumentowana, ponieważ Rosja nigdy nie miała, tak jak my, rozgrabionych archiwów, bibliotek, więc nawet jej suknie przetrwali, nawet całe archiwum listów i dokumentów Piotra I, dzienniki dworskie, nawet są dzienniki ich snów.

I właśnie pomyślałam, że ta sarańcza przypomina mi trochę armię Piotra w zielonych mundurach.

Te pijaństwa i takie łże Sejmy, które wyśmiewały Piotra?

A tak jak ja chciałam trochę przedstawić właśnie i panoramę kultury rosyjskiej, czyli urodzenia się tej kultury w czasach Piotra I, no to nie mogłam pomijać takich wątków.

To wszystko można, nie trzeba jechać do Petersburgu, żeby przeczytać archiwum Piotra I. Pisma i pomagi Piotra Wielikiego są dostępne w Bibliotece Narodowej w Wilnie, w The British Library, w wszystkich dużych bibliotekach.

A to, co jest nadal ukrywane w archiwach, na przykład najbardziej jakieś takie erotyczne listy Piotra i Katarzyny, które jeszcze nie byli opublikowane, bo są takie bardzo otwarte, bardzo graficzne, to nie są dostępne i tak.

u Piotra, no te słynne podróże, o których się uczy wszystkich w Polsce i na całym świecie, że reformator Piotr, który odbył podróże, zafascynowany, pani to troszeczkę rozwija, że jest to fascynacja podszyta i jednak taką pogardą, samopogardą, pogardą do tego, co takie starorosyjskie było, a jednocześnie...

Że my musimy... Zawsze był odczuwany od czasów Piotra I taki kompleks niższości, który potem porodził taką, powiedzmy, rosyjską psychologię kulturową, która jest taka jak syndrom dwubiegunowy.

Bo oni zawsze od czasów Piotra I mieli kulturę i samo pojęcie fasadowe.

Jeden ze świty Piotra bodaj w czasie kampanii tej tureckiej zastanawia się, co my tutaj robimy, po co nam ta Mołdawia i czy tam to dzisiaj to wszystko tak współgra, albo jak chcą te inflanty dawne, Ładgalie, tamte krainy, dzisiejszą Łotwę, Estonię, czy też właśnie części Litwy.

Zapraszam wszystkich do lektury cesarzowej Piotra tomu pierwszego.