Mentionsy

Podcasty Rzeczpospolitej
Podcasty Rzeczpospolitej
28.02.2026 07:00

Przystanek Historia | Huta Pieniacka. „Wszyscy ci ludzie zostali zabici”

28 lutego 1944 r. ukraińscy żołnierze 4. Galicyjskiego Ochotniczego Pułku Policji SS, powiązanego z 14. Dywizją SS „Galizien”, oddziały UPA, nacjonaliści ukraińscy oraz ukraińscy mieszkańcy okolicznych wiosek, wkroczyli do wsi Huta Pieniacka zamieszkanej przez ludność polską. W wyniku przeprowadzonej przez napastników akcji pacyfikacyjnej, śmierć poniosło ponad 850 Polaków. Masakrę przeżyło około 160 osób.

We wczesnych godzinach porannych 28 lutego 1944 roku Huta Pieniacka została otoczona przez oddziały wojska w sile około 500-600 żołnierzy ukraińskich formacji policyjnych SS. Dowodzili Niemcy. Po wkroczeniu do wsi, napastnicy zaczęli przeszukiwać zabudowania, a mieszkańców zgromadzili w kościele i szkole znajdujących się w centrum wsi. Ukraińcy rozpoczęli plądrowanie i grabież domów. Zabudowania podpalano. Wielu mieszkańców zostało zabitych podczas prób ucieczki z miejsc, w których się ukrywali. 

Po południu zgromadzonych w kościele i szkole Polaków wyprowadzano w kilkudziesięcioosobowych grupach i przeprowadzano w konwojach do drewnianych stodół i budynków gospodarczych znajdujących się we wsi. Ludzie byli w nich zamykani, a budynki były podpalane. Osoby próbujące zbiec lub stawiać opór, były zabijane. Żołnierze ukraińscy dopuścili się licznych zbrodni na polskich mieszkańcach Huty Pieniackiej. Wszyscy ci ludzie zostali zabici. 

18 lutego 2026 r. Ministerstwo Kultury Ukrainy wydało ostateczną zgodę na prace poszukiwawcze na terenie dawnej wsi Huta Pieniacka, na podstawie wniosku złożonego przez ukraińskiego partnera Instytutu Pamięci Narodowej, którym jest przedsiębiorstwo „Wołyńskie Starożytności”. Decyzja została poprzedzona zaakceptowaniem przez Lwowską Obwodową Administrację Państwową przedstawionego jej 17 października 2025 r. programu prac poszukiwawczych.

Decyzja władz ukraińskich kończy blisko siedmioletnie starania Instytutu o uzyskanie pozwolenia na poszukiwanie grobów ofiar zbrodni dokonanej 82 lata temu, której rocznica przypada za kilka dni. Działania IPN podejmowane były w ścisłej współpracy z rodzinami ofiar skupionymi wokół Stowarzyszenia Huta Pieniacka, przy szczególnym zaangażowaniu prezes stowarzyszenia p. Małgorzaty Gośniowskiej–Koli.

Więcej podcastów historycznych znajdziesz na portalu przystanekhistoria.pl

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 8 wyników dla "Hucie Pieniackiej"

A rozmawiać będziemy o zbrodni wołyńskiej i o Hucie Pieniackiej, bo zbrodnia dokonana w tej wsi stała się jednym z takich krwawych symboli zbrodni wołyńskiej.

To prawda, przed nami kolejna rocznica ukraińskich zbrodni dokonanych na Polakach w Hucie Pieniackiej.

Panie Prezesie, zaczęliśmy od opisu tego strasznego wydarzenia, tej strasznej zbrodni w Hucie Pieniackiej.

Panie prezesie, jak w takim razie traktuje pan tę zgodę na pracę w Hucie Pieniackiej?

Szanowni Państwo, Panie Redaktorze, ja bym powiedział, że wydanie zgody na prace poszukiwawcze w Hucie Pieniackiej mogą być sygnałem, że została przekraczona pewna bariera psychologiczna na Ukrainie, gdzie przyjęto w końcu, że te deklaracje, które składano, a słyszeliśmy ich przez ostatnie kilkanaście miesięcy bardzo dużo,

W Hucie Pieniackiej nigdy nie prowadziliśmy żadnych poszukiwań, a więc jest to pierwsza zgoda na to miejsce, którą otrzymaliśmy i to jest wyjątkowa sytuacja w tym sensie, że pojedziemy tam po raz pierwszy.

Dlatego ta zgoda na prace poszukiwawcze w Hucie Pieniackiej, mam nadzieję również zgody na ekshumację i ponowny pochówek już w poświęconej ziemi, będą już łatwiejsze, bo myślę, że w przypadku Huty Pieniackiej ta psychologiczna granica po stronie ukraińskiej już została przekroczona.

Oraz w połowie lutego została wydana zgoda na poszukiwania w Hucie Pieniackiej.