Mentionsy

Podcasty Rzeczpospolitej
Podcasty Rzeczpospolitej
20.09.2025 15:00

Powiedz to kobiecie | Bożena Batycka: Straciłam wiarę w sądy

Gościem najnowszego odcinka podcastu „Powiedz to kobiecie” jest Bożena Batycka, była właścicielka firmy Batycki, projektantka skórzanych torebek z charakterystycznym bursztynowym oczkiem, które w latach 90. i 2000 nosiło wiele znanych Polek. I nie tylko Polek! Bożena Batycka z dumą przyznaje, że z torebkami jej projektu widziane były podczas oficjalnych przyjęć hiszpańska królowa Letycja i Barbara Bush.

Kup subskrypcję „Rzeczpospolitej” pod adresem: https://czytaj.rp.pl

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 15 wyników dla "Boże"

Dzisiaj moim gościem jest Bożena Batycka, projektantka, kobieta, która wie jak smakuje spektakularny sukces, ale zna też gorycz porażki.

Dzień dobry Bożeno.

Bożeno, w latach dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych torebki twojego projektu Skórzane

Nie ma nic wspólnego z Bożeną Batycką.

W książce, którą miałam już okazję przeczytać, jest taka książka tutaj z nami w studiu, Bożena Batycka, napisana przez Bożenę i Magdę Kuszewską i pokazuje całą historię twojego życia, historię nie tylko straty firmy, ale wielu innych strat, jakie poniosłaś.

Bożena, takich rzeczy się nie robi.

Będzie znacząca, daj Boże, im większa, tym lepiej grupa klientów, która kocha tę markę, ale także tacy, którzy wolą inną stylizację.

Ale na przykład Armani odszedł, ale żeby z Armaniego, to nie jest próba porównania się, nie daj Boże, tylko raczej o stylistyce myślał.

Powiedz Bożenko, czy te wszystkie doświadczenia życiowe zmieniły twoje spojrzenie na świat i twój stosunek do ludzi?

Bożena, a co jest tak naprawdę najcenniejszą lekcją, jaką wyciągnęłaś z tych wszystkich swoich rzeczy?

I właśnie tak mi się to z tym ogrodem skojarzyło również, że rzeczywiście ja wyglądam przez okno i mówię ci, ale Boże, jakie piękne, jak ktoś do mnie przyjdzie, to musi iść do ogrodu ze mną i podziwiać.

A jak dzisiaj, Bożeno, wygląda twoje życie?

Boże święty.

I myśląc o tej książce, to ciągle sobie myślałam, Boże, przecież teraz wojna na Ukrainie, jak ja mogę, gdzie ludzie giną, gdzie przeżywają, tracą wszystko.

Boże, to są przepiękne słowa właściwie.