Mentionsy

już parę ładnych dni temu, jak pytałem w PSL-u, jakie są nastroje, no to z jednej strony jest przekonanie, że Kośniak-Kamysz zostanie ponownie prezesem PSL-u.

Te wybory lokalnych władz to pokazały, że jego zwolennicy tam, gdzie mieli zostać szefami regionów w PSL-u, to zostawali szefami regionów.

No bo w PSL-u jest tak, że można rzeczywiście przeprowadzić udaną kampanię wewnętrzną i wygrać z prezesem.

Nikt tak nie robił w PSL-u, więc jest przekonanie, że oczywiście Kosiniak-Kamysz zdobędzie ten fotel prezesa ponownie.

No bo PSL jest poza, nie ma już trzeciej drogi.

PSL jest pod progiem.

Oczywiście politycy PSL mówią, no tak, my zawsze jesteśmy pod progiem, później wchodzimy do Sejmu, ale zawsze musi być ten taki zbudowany polityczny, powiedzmy, nie chcę tutaj jakoś użyć nieeleganckich słów, ale taki wehikuł, musi być koalicja, musi być ktoś taki jak właśnie trzecia droga, albo sojusz z Pawłem Kukizem, zapomniany już dzisiaj.

Bo PSL się zawsze ustawia na największej, najbardziej, na flance najbardziej z prawej strony całej koalicji.

Ale co do PSL, wróćmy jeszcze do PSL.

No to PSL, tam jest rywalizacja, w PSL będzie rywalizacja na poważnie na szefa Rady Naczelnej.

Ale też z tego, co pamiętam, decyduje o tym, z kim PSL idzie do wyboru, w jakim formacie.

I to myślę, no jest też istotne z perspektywy tych wewnętrznych układanek, ale też tego, z kim PSL może później iść w koalicji.

No bo oczywiście jest tak, że na pewno premier Tusk, co sam zresztą sugerował parę razy, no wolał taką co najmniej małą koalicję z PSL-em, może z Polską 2050 i albo na pewno najlepiej byłoby w ogóle w jedną listę też z Lewicą.