Mentionsy

Natomiast kiedy już byłem tak naprawdę gotowy i jakby to powiedzieć, byłem przesycony wręcz tym wszystkim, tak naprawdę stało się to samo z siebie i nie było to dla mnie rzeczą dziwną, ponieważ tak jak mówię, obcowałem z kolegami, którzy mieli za sobą wiele misji zagranicznych, w związku z tym byłem przygotowany na to, co się zdarzy i co będzie.

Że jednak skoro jesteśmy tutaj w ramach mandatu NATO i wspieramy naszych sojuszników, czyli Armię Stanów Zjednoczonych, to naszym zadaniem jest przede wszystkim nie przynieść wstydu na naszej ojczyźnie.

Natomiast w sytuacji, kiedy nie mieliśmy w tym danym momencie do zrobienia ciężkiej jakiejś pracy albo wykonywania jakiegoś zadania w planie, no to tak naprawdę wiadome, wstawało się wcześnie rano, szło się na śniadanie, potem czyściło się broń, szykowało się o porządzenie, żeby ono było w stałej gotowości, szło się na strzelnicę, w miarę możliwości na siłownię.

Natomiast działania doraźne to są działania właśnie nagłe, w których albo jesteśmy uczestnikami jakiegoś patrolu, który został zaatakowany, albo wspólnie z tym patrolem...

Natomiast jeśli chodzi o podoficerów i zwykłych żołnierzy, to naprawdę Polak nie ma się czego wstydzić tutaj będący w kraju, ponieważ nasi żołnierze są bardzo dobrze wyszkoleni, nasi żołnierze mają bardzo dużego ducha bojowego i tutaj nie można było się powstydzić polskiego żołnierza i jego zachowania.

Natomiast oczywiście leżała cała nasza logistyka i tutaj się różniliśmy od Amerykanów, bo jeżeli byliśmy na równi wyszkoleni, jeżeli byliśmy na równi jeśli chodzi o morale, no to niestety, ale tutaj logistycznie to nasze zabezpieczenie było katastrofalne, często też dowodzenie, więc jak również rozpoznanie, wywiad, kontrwywiad wojskowy, to też często leżało na łopatkach, więc myślę, że to też był powód wielu ofiar po naszej stronie, jak również ciężkich ran wielu naszych kolegów.

Natomiast czy był strach?