Mentionsy

Jak pan ocenia pytanie pani Moniki Olejnik, pani redaktor Moniki Olejnik i reakcję pana Mirosława Sikorskiego?

A, pan minister Sikorski odpowiedział na to, że pierwszymi damami powinny zostać osoby pochodzenia żydowskiego.

Że to jest ustawka, to znaczy ustawka w sensie takim, że nie wiem, sztab Pana Radosława Sikorskiego czy Pana Rosna Sikorski zaproponował, poprosił może Panią Monik Olejnik, która no ma swoje sympatie i antypatie, że skoro gdzieś tam tak niedopowiedziane to jest w sumie,

Jeżeli byśmy zatrzymali się na momencie odpowiedzi pana Radosława Sikorskiego, no to właśnie tak to się odpowiada, że z uśmiechem się mówi, no tak, ale utarło się, że tradycją w Polsce jest to, czy tam utarła się tradycja, że jest to, pierwszą damą jest, pierwsza dama pochodzenia żydowskiego.

Natomiast sekwencja była trochę inna, jeżeli zobaczymy, co się dzieje dalej, bo widzimy, że pan Sikorski wychodzi bez podania ręki

Panie redaktorze, pan Sikorski wytrzymał do końca programu, to znaczy zachował kamienną twarz, prawda?

W związku z tym tutaj można tylko na kart nerwów złożyć, że pan Sikorski jest wytrawnym występującym w mediach, naprawdę wytrawnym i widział pewnie też nie raz program jako widz.

Ale ten tweet pojawił się nie tak późno, ale też nie tak od razu, w sensie, że od razu, bo podejrzewam, że sztab doradzający panu Sikorskiemu powiedział, Radek, wchodzimy, wchodzimy, zagramy to na ostro, trochę tak trumpowo.

W tej chwili to już dalej nie ma innej możliwości i sztab pana Sikorskiego musi w to grać.

Nie, tweet pana Sikorskiego.

A, pana Sikorskiego, okej.

No to, przepraszam z całym szacunkiem, ale to nie jest sprawa pana Sikorskiego, czy pana jednego, czy drugiego ministra.

Ja osobiście rozumiem pana Radosława Sikorskiego, żeby było jasne.

To znaczy myślę, że... Bo co ugrał pan Sikorski?

Natomiast co pokazał Radosław Sikorski potencjalnym wyborcom, już nawet nie Platformy, tylko w ogóle przeszedł i został kandydatem?

Natomiast, jeżeli można go wyprowadzić z równowagi jednym cytatem w polskiej telewizji u dziennikarki, która raczej nie jest kojarzona z przeciwnikami pana Sikorskiego, no to co może zrobić propaganda jedna, druga, czy właśnie odkrycie takiego miękkiego podbrzusza, że wszystko co pójdzie w stronę żony na przykład, nie wiem, syna, synów, czy takie osobiste rzeczy, to wywoła jakąś reakcję.

No i myślę, że przez to, że to jeszcze jest tyle czasu, to gdyby Platforma zdecydowała się i tam pozostałe partie na pana Sikorskiego, to należałoby pracować z nim nad tym właśnie, żeby nie odpalał, tylko żeby to było bardziej dyplomatyczne.

Przed takim dylematem, nie przez pana Sikorskiego, ale to nikogo to już później nie interesuje, że jak nie zagłosujemy za Sikorskim, to wyjdziemy na antysemitów.

Wiemy, że te pytania były zadawane dużo wcześniej przez całą właściwie karierę polityczną tutaj w Polsce panu ministrowi Sikorskiemu, prawda?