Mentionsy

Rozmawiam, bo lubię. Weronika Wawrzkowicz
Rozmawiam, bo lubię. Weronika Wawrzkowicz
15.02.2026 17:56

Paweł J. Sochacki „Cudze oddechy"

W „Cudzych oddechach” pojawia się zdanie: „Koniec wojny nie oznacza początku pokoju”. I to ono będzie punktem wyjścia naszej rozmowy. Wspólnie z Pawłem J. Sochackim przyjrzymy się losom kobiet, które są dla siebie ratunkiem, a jednocześnie nie potrafią rozmawiać o tym, co boli. „Kotwica przeszłości nie pozwala odpłynąć za daleko” - czytamy. O zatrzaśnięciu się w cierpieniu i otwieraniu nowych rozdziałów porozmawiamy w piątek. Do zobaczenia!

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 14 wyników dla "Oddechy"

A dzisiaj w centrum zainteresowania książka Cudze oddechy, wydana przez wydawnictwo Zwierciadło.

I powiem Państwu, że kolejność czytania w zasadzie powinna być taka, czyli Dusze ni czyje, a potem Cudze oddechy, ale jako człowiek, który czasami robi coś pod prąd, zaczęłam od Cudzych oddechów, a potem przeszłam do

Książki dusze niczyje i Paweł chyba nie będzie przesadą, kiedy powiem, że spokojnie można potraktować Cudze oddechy jako niezależną książkę i jak najbardziej zrozumieć ją jako całość, ale nie ukrywam, że kiedy zaczyna się od tej książki i wraca do pierwszej, to ma się takie wrażenie, że dużo lepiej zna się rodzinę Olimpii, czyli jej mamę Ernę i ma się takie korzenie w sensie historii rodzinnej.

I to jest tak jak zauważyłaś, czytając Cudze oddechy poznajemy Olimpię.

Aczkolwiek każdy czytelnik ma swój, jakieś takie swoje wyczucie i swoje chęci do czytania i zdecyduje, czy chce poznać moją twórczość przez Cudze oddechy, czy przez Duszę Niczyję.

Ja czułem, że w pierwszej książce ja opowiem pewną historię, z którą ja sam się zmierzyłem i którą bardzo chciałem przedstawić i opowiedzieć, ale już w nowej książce, w Cudze oddechy, już bardziej chodziło o pewną zagadkę, tajemnicę, pewien klucz.

Obiecałam sobie, że na początku naszej rozmowy muszę cię po prostu zapytać o babcię Krysię, bo dedykujesz Cudze oddechy swojej babci Krysi, więc opowiedz nam trochę o niej tak, żebyśmy mogli poczuć jej energię, bo zawsze te osoby, którym się dedykuje książki, to są bardzo ważne osoby dla autorów, więc wpuść nas trochę do tego swojego osobistego świata i opowiedz trochę o babci Krysi.

Oddechy.

Tutaj z tego miejsca jeszcze nie miałem okazji, dlatego bardzo chciałbym podziękować wszystkim czytelnikom, którym spodobała się powieść Cudze oddechy, którzy oddali głos, bardzo cenny głos, którzy poświęcili swój czas i chcieli być tą książką, być w tej powieści i towarzyszyć moim bohaterom w ich perypetiach.

To ja też jeszcze sięgnę po zdanie, które otwiera twoją książkę Cudze oddechy, bo na mnie to jest bardzo ważne.

Wydaje mi się, że czytelnicy, którzy sięgną po książkę Cudze oddechy, będą mogli tak naprawdę naocznie się sami z tym zmierzyć i to ocenić.

Ale słuchaj, mówimy cały czas o kobietach, ja bym chciała, żebyś przynajmniej trochę zarysował postaci bardzo ważne dla książki Cudze oddechy, czyli postać Tobiasza i Wiktora, bo oni mają tutaj kluczowe znaczenie, tyle ile możesz zdradzić, no ale żeby tak nie było tylko, że zdominują naszą opowieść kobiety, to czas na panów.

Natomiast Cudze oddechy to jest historia, pamiętajcie, Olimpii.

Pawle, bardzo ci dziękuję za książki, dusze niczyje i cudze oddechy.